548 
7. Een ernstiger bezwaar ligt intiissclien in de gevolgde methode. 
Onze nieuwere onderzoekingen over de allotropie der metalen hebben 
geleerd, dat zelfs bij hooge temperatnren de omzettingen in die 
stotFen uiterst traag verloopen, dat er m.a.w. meestal zeer hard- 
nekkige vertragingen in de omzettingen intreden, die alleen door 
het toepassen van kunstmiddelen (enten in aanraking met een elek- 
trolyt, herhaalde malen op- en neergaan met de temperatuur) kunnen 
worden opgeheven. Wij herinneren er slechts aan, dat wij kadmium 
gedurende 95 uren honderd graden boven een zijner overgangspunten 
konden verhitten, zonder dat de omzetting intrad. Men zal op deze 
verschijnsels, die ook bij de „thermische analyse” een groote rol 
spelen, en de juistheid harer resultaten in gevaar brengen, in de 
toekomst moeten letten. Benedicks en Arpi hebben bij hunne proeven 
geen enkelen maatregel genomen om de bedoelde verschijnsels uit 
te schakelen, en men mocht dus op grond van hetgeen wij thans 
omtrent deze hysteretische verschijnsels in metalen weten, a priori 
verwachten, dat eventueel voorhanden overgangspunten niet aan- 
stonds, maar alleen onder gunstige omstandigheden of door systema- 
tische opheffing der vertragingen voor den dag zouden treden. 
8. Buitendien worde er nog op gewezen, dat Benedicks en Arpi 
onderstellen ,,dass die betreffenden Metalle nicht genügend rein waren” 
(d.w.z. het zinc. puriss. Merck, door Benedicks in zijn eerste onder- 
zoek gebruikt, alsmede de door Le Chatelier e.a. gebruikte materialen). 
Wij meenen, dat de opvatting, door Benedicks in zijn eerste ver- 
handeling uitgesproken (zie boven § 3) ,^dass die Menge von Fremd- 
körpern zu vernachlassigen ist” de juiste is. 
Immers, het ,,Zinc. puriss. Merck” (garantiert frei von Eisen und 
Arsen in Staben) bevat, naar de Firma Merck ons mededeelde, slechts 
„sporen” kadmium. Wij hebben dit materiaal ook zelf aan een 
ondei-zoek onderworpen volgens de methode, beschreven door Mylius 
en Fromm '). In 100 gr. van dit zink konden inderdaad slechts sporen 
kadmium (lood en ijzer) worden aangetoond. Daarmede vervalt o.i. 
de verklaring, die de schrijvers op grond van de aanwezigheid van 
verontreinigingen geven. 
9. Dat de zeer sprekende verandering der mechanische eigen- 
schappen van zink, die het uitgangspunt der onderzoekingen van 
Benedicks heeft gevormd, niet aan verontreiniging door vreemde 
metalen is toe te schrijven, blijkt uit het feit, dat die verandering zich 
1) Zeitschr. f. anorg. Chemie 9. 144 t'1895) ; Mylius, ibid. 74, 407 (1912). 
