èveneens op zeer uitgesproken wijze voordoet bij liet zuiverste zink, 
waarover men heden kan beschikken (Zink „Kaiilb vum”, zie samen- 
stelling § 5). Wij hebben ons daarvan bij onze onderzoekingen her- 
haaldelijk overtuigd. 
10. Ten slotte moge hier nog een oogenblik worden stilgestaan 
bij enkele opmerkingen, die Benedicks en Akpi in een noot aan 
hunne verhandeling toevoegen. 
In de eerste plaats gelooven zij, op grond der onderzoekingen van 
Benedicks over de afkoelingssnelheid van metalen '), dat bij de door 
ons gevolgde wijze van „Abschrecken” (1 kilo zink, geplaatst in een 
mengsel van alkohol en vast koolzuur) „eine besonders grosse Abküh- 
lungsgeschwindigkeit nicht zu erzielen ist.” Hierbij worde opgemerkt, 
dat de door ons gebruikte snelheid overdreven groot is geweest, daar 
wij ook bij gebruik van water van kamertemperatuur als afkoelend 
medium dezelfde resultaten hebben verkregen en zelfs zeer dikwijls 
bij onze proeven daarvan gebruik hebben gemaakt. Dat wij ook 
alkohol en koolzuur hebben gebruikt, was alleen om de inrichting der 
proeven te varieeren. Ook bij onze proeven met kadmium en koper 
hebben wij van water gebruik gemaakt. 
11. In de tweede plaats stellen Benedicks en Arpi de vraag, of 
er bij ’t afwasschen onzer zinkpreparaten met verdund zoutzuur niet 
een ,,Autlockerung der Obertlache” heeft plaats gevomlen, die invloed 
zou kunnen oefenen op do gevonden specitieke gewichten. 
Daarbij hebben zij intusschen twee punten o\ er het hoofd gezien : 
In do eerste plaats de nieuwere onderzoekingen van Joiinston en 
Adams'^), waarin hol bewijs wordt geleverd, dat de dichlhoid van 
een stof onafhankelijk is van de fijnheid van verdeeling. Buitendien 
echter de resultaten onzer onderzoekingen over het kadminm ’), 
waarbij zich dezelfde bezwaren zouden hebben \oorgedaan, als die, 
welke door Benedicks en Akpi voor liet zink als mogehjk worden 
ondersteld. De volkomen re|)rodueeerbaarheid en omkeerbaarheid der 
verschijnsels tiewijst, dat de bedoelde storingen niet optreden. 0[» de 
juiste ligging der overgangspunten van het zink zullen wij later 
terugkomen. 
Utrecht, September 1914. van ’t kiorv-Lahoratorinm. 
1) Journ. of the Iron and Steel Instilute 77, 153 (1908). 
~) Journ. Americ. Chem. Soc. 34, 5G3 (1912). 
3) Verslagen 22, 420, 1294 (1913) ; 23, GO (1914). 
