Scheikunde. — De Heer Eunst Coiikn biedt, mede liameus den 
Heer J. C. van ukn lioscii, een niededeeling aan : „De Allo- 
tropie Vim Antinionkmi I.” 
1. Tot dusverre waren van dit metaal de volgende modifikaties 
bekend : 
n. Het z.g. ntetiifliscli antimoon, een zilverwit, glanzend, zeer broos 
metaal, waarvan wordt o|)gege\'en, dat het hexagonaal kristalliseert. 
Alleen deze moditlkatie wordt als zoodanig in de natuur gevonden. 
h. Het zwarte antimoon, dat door Stock en SiKinon’ langs drie vei’- 
sehillende wegen wertl verkregen, o.a, door snelle afkoeling der 
dam[)en van den sub a genoemden vorm. 
Deze zwarte moditlkatie gaat bij verwarming in het metallisch 
antimoon over. Kleur en dichtheid veranderen bij dien overgang, die 
bij 400° oogenblikkelijk [)laats heeft, bij 100° langzaam. Volgens 
Stock en Sikbkkt vclijnt de zwarte moditlkatie bij gewone tempera- 
tuur nietastabiel te zijn. 
c. Het gele antimoon, door Stock en Guttmann ’) in 1904 het 
eerst verkregen. Het ontstaat, wanneer men in vloeibare antimoon- 
waterstof bij — 90° lucht, zuiustof of chloor leidt. Deze vorm is ook 
bij — 50° nog nietastabiel; hij gaat snel in het zwarte antimoon over. 
d. Het explosieve antimoon. Volgens de onderzoekingen van Ernst 
Cohen, Rinoer, Strengers en Coleins ■') is de explosie, die deze stot 
bij stoot, druk, krabben enz. vertoont, toe te schrijven aan den 
overgang van een allotropen vorm van het antimoon, aan welken 
zij indertijd den naam ;l-antimoon hebben gegeven, in den algemeen 
bekenden, boven sub a genoemden (u-antimoon). 
Een onderzoek naar den samen hang tusschen de verschillende, 
lot dusverre bekende allotrope vormen van het antimoon, is tot 
heden niet uitgevoerd. De groote moeilijkheid ligt voorshands in het 
verkrijgen van eenigszins grootere hoeveelheden geel en zwart antimoon. 
2. Ons hier te beschrijven onderzoek houdt zich bezig met de 
vraag: moet ook het metaal, dat tot dusverre met den naam ,, anti- 
monium” (metallisch antimoon, zie boven sub a) werd bestempeld, 
ouder de gewone omstandigheden van temjieratuur en druk als een 
nietastabiel systeem worden beschouwd, gelijk de tot dusverre door 
ons onderzochte metalen ? Uit het hieronder meegedeelde zal blijken, 
dat dit inderdaad het geval is. 
3. Een kilo antimoon (,,Kaiilbaum” — Berlin) dat, slechts enkele 
b Ber. d. d. clicm. Ges. 38, 3837 (190G). 
~) Bor. d. d. cliem. Ges. 37, 885 (1904). 
3) Zcitsclir. f. physik. Gliemie 47, 1 (1904;; 50, 291 (1904); 52, 129 (1905). 
