554 
[-L 
het vierkant. Alvorens het qnaternairc evenwicht te bespreken, zullen 
wij eerst de vier ternaire evenwichten beschouwen. 
Als vaste phasen treden slechts het K, SO^ en het KCl op; in 
lig. 1 is de verzadigingslijn van het Kj SO^ door hg en die van het 
KCl door f(j voorgesteld. Punt h stelt dus de oplosbaarheid voor 
\'an het K, SO.,, punt ƒ die van het KCl in water; i)unt g is de 
oplossing, die met beide zouten verzadigd is. 
h) Het stelseh. Cu SO, - K, SO, H /). 
Dit stelsel is reeds vroeger onderzocht ’); als vaste phasen treden 
op: Kj SO 4 , Cn SO<. 5 H 2 O en het dnbbelzont Cu SO^. Kj SO 4 . GH^O. 
De isothermen van 30° en 40° zijn experimenteel bepaald ; die van 
30° is in lig. 1 schematisch voorgesteld. De verzadigingskurve van 
het Kj SO 4 is door hi, die van het Cu SO 4 . 5 H 2 O door ah en die 
van het dubbelzout door hi voorgesteld. Stelt men dit dubbelzout 
in tig. 1 door het punt Dj.j.^ voor, dan snijdt de lijn WD^.j.n knrve 
ih in een punt r. Het dubbelzout is dus zonder ontleding in water 
0 [)losbaar; zijne bij 30° verzadigde oplossing wordt door r voorgesteld. 
Voor het onderzoek van het qnaternaire stelsel is nog het volgende 
van belang. Verwarmt men eene waterige oplossing van K^ SO^ + 
Cu SO 4 boven 50°, dan scheidt zich een licht groen zont uit de 
oplossing af. Meerburg vond vooi‘ de samenstelling van dit zont: 
2 . De ternaire evenidchten. 
a) Het stekel: SO^ — KCl — H^O. 
4CnO. K,0. 4SO. 3H,0, 
1) P. A. Meerbueo. Gedenkboek J. M. van Bemmelen, 356 (1910). 
