559 
Uil de figuur zijn verschillende gevolglrekkitigen te maken, 
nescliüiiwen wij het gedrag van het zout D ten opzichte van 
water. 
Als D het zout Da is, dan wordt het in de ruirntevoorstelling 
aangegeven door het snijpunt W der diagonalen (tig. 1). Is D echter 
het waterhoudende zout D,; dau ligt het in de ruirntevoorstelling op 
do lijn, die deri tof» van de i)yi'atnido met het snijpunt der diago- 
nalen verbindt. Nemen wij aan dat D = Du is en noemen wij den 
top van do i)yramide T, zoodat punt T het water voorstelt. Daar 
de lijn DaT hot verzadigingsvlak van Da niet snijdt, is Da niet zonder 
ontleding in water oplosbaar. De lijn DaT stnjdt echter wel het 
verzadigingsvlak i kl<j van het D,.j.,,, zoodat het zout Da = Cu SO,. 
I <5 Ch^ = K., SO.,. Cu Cl., door water onder afscheiding van D^.j.g = 
( 'u St.).,. K., SO,. ()H.,0 ontleed wordt. j\Ien ziet hieruit dat men het 
zout Da niet ter bevrijding van zijn moederloog met water kan uit- 
wasschen, daar dit ontleding tengevolge heeft. 
Wil men nauwkeurig onderzoeken wat er zal gebeuren, als men 
Da en water samenbrengt, dan moeten wij nagaan, welke ruimten 
van de [)yramide door de lijn DaT gesneden worden. Hieruit blijkt 
o.a. hot rolgende. Voegt men Da bij water, dan ontstaan eerst onver- 
zadigde oplossingeji, die in tig. 1 door het ])ind W voorgesteld woi‘- 
den. (Men bedenke hierbij dat tig. 1 de projectie der ruimtevoor- 
stelling en dat punt W de projectie der lijn DaT is). Bij verdere 
toevoeging van Da ontstaat de oplossing W, die met D^.!.,, verzadigd 
kan zijn (tlit Dj.j.n is echter nog niet als vaste phase aanwezig), 
dus de oplossing W van het verzadigingsvlak i q I k. 
Bij verdere toevoeging van Da scheidt zich nu D^.j.^ af en de 
0 [)lossing doorloopt in tig. 1 de rechte lijn Ws; deze rechte lijn is 
de [)rojectie van eeno op het verzadigingsvlak iqlh liggende kurve. 
Voegt men zooveel Da toe, ilat de oplossing het punt s bereikt, dan 
zal verdere toevoeging van Da de oj)lossing niet meer veranderen 
en vormt zich : 
+ IC + oplossing. 
Wil men onderzoeken wat er zal gebeuren, als men K, SO^, Cu Cl^ 
en water in wisselende hoeveelheden bij elkaar voegt, dan moet men 
de ruimtevoorstelling snijden door het ])latte vlak Sf)^ — Cu Cl^ — T. 
Brengt men KCl — Cu SO^ en water in wisselende hoeveelheden 
bij elkaar, dan moet nie)i het platte vlak K, Cl, — Cu SO« — - T 
aanbrengen. 
Daar de wijze, waarop deze doorsneden met de verzadigingsvlakken, 
verzadigingslijnen en de verschillende ridmten te verkrijgen zijn, 
