'593 
« = 
Vermenigvuldig' (6) met cos Cz en integreer weder, dan komt er 
+ «= +00 
G. 
gi^tib) d^di\dC, I I I |oo.9 C (^^4-?) cos (7$+ sin C C^j 
/0'^ + ê, d + -+?) dxdyd^=Fc. 
De integraal met de sinussen verdwijnt omdat ƒ en <5^ even functies 
zijn ; men vindt 
Fr. 
l—F, 
(15) 
Om de verkregen uitkomsten practisch toe te passen en aan waar- 
nemingen te toetsen zou men kunnen trachten /uit molekulair-theo- 
retisclie beschouwingen af te leiden. Dit zou hoogstens onder veel 
vereenvoudigende onderstellingen kunnen gelukken, en ook dan moet 
men met een benadering volstaan. We slaan daarom een anderen 
weg in. Zooals in den aanvang gezegd werd, was de juiste waarde 
van v‘' voor zeer groote volumina reeds bekend. In onze notatie 
heeft men 
N 
dp 
dv 
waarin N het getal van Avogrado, v het molekulair volume is. 
Volgens form. (4) is 
V = a{\+G) = 
De gelijkstelling van beide resultaten geeft 
1 -p=-— 
R2' dv 
In het kritisch punt is F=l. 
De het eerst door Einstbin afgeleide opalescentie-formule 
1) De overeenkomst tusschen de gegeven statistisch mechanische behandeling en 
de van algemeene waarschijnlijkheidsbeschouwingen gebruik makende methode blijkt 
hier grooter te zijn dan men wellicht zou vermoeden. De elementen van de discri- 
minant (die eigenlijk een oneindige determinant is) in de eerste komen overeen 
met de functie f in de tweede, De eerste vindt daaruit de waarde van vt als 
het quotiënt van een minor met dien discriminant, de tweede leidt deze waarde uit 
een integraalvergelijking af. In het kritisch punt is de discriminant nul, in overeen- 
stemming daarmede is dan eveneens de Fredholmsche determinant van de integraal- 
39 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl, XXllI A“. 1914/15. 
