598 
monovariant evenwicht instellen, dat bij constante temperatuur alleen 
mogelijk is bij één bepaalde drukking. Deze zal zijn oï p^. 
Slechts in een zeer speciaal geval, n.1. bij een eventueel over- 
gang-spunt, waar de 5 phasen PbS, PbSO^, PbO, Pb en SO^ zouden 
coexisteeren, zijn en p^ gelijk. In het algemeen zijn zij dit echter 
niet en dit heeft ten gevolge, dat slechts één van de 2 monovari- 
ante evenwichten stabiel kan zijn. 
Is nl. 2^1 > pi, dan zal bij samenzijn der 5 phasen, de reactie 1 
van links naar rechts plaats hebben en het gevormde SOj op PbO 
inwerken volgens vergelijking 2 in de richting •^. Beide reacties 
tezamen hebben daardoor de volgende omzetting als resultaat: 
2 PbS + 2 PbSO, = 4 Pb + 4 SO, 
4 SO, + 4 PbO =3 PbSO, + PbS 
PbS + 4 PbO =4 Pb + PbSO, (5) 
Deze omzetting geschiedt zoo lang, tot een van de phasen van 
het eerste lid der vergelijking verbruikt is en de andere met Pb en 
PbSO^ overblijft. PbS en PbO zijn dus niet naast elkaar bestaanbaar. 
Is omgekeerd p^ p^, dan hebben de verschillende reacties in 
tegengestelden zin plaats en verdwijnen Pb en PbSO^ naast elkaar. 
Van de phasenparen Pb PbSO^ en PbS PbO kan dus slechts 
één stabiel zijn, het andere vormt een metastabiel evenwicht. 
Wij hebben hier een volkomen gelijksoortig geval als zich bij de 
reciproke zoutparen voordoet, waar ook slechts één van de beide 
paren stabiel zijn kan. 
4. Beschouwen wij ook nog eens de beide andere monovariante 
evenwichten, die met SO^-damp mogelijk gedacht kunnen worden en 
die aangegeven worden door de vergelijkingen 
2 PbO + PbS ^3Pb +SO., . . . , . (3) 
Pb + PbSO.H 2 PbO + SO, (4) 
Voor het geval p, p.^, volgt dan uit de onvereenigbaarheid van 
de phasen PbS en PbO direct, dat het evenwicht 3 niet stabiel kan 
zijn en 4 wel. 
Verder moet dan p^ > p^ zijn, want anders zou op reactie 1 in 
de richting ^ kunnen volgen reactie 3 in de richting welke 
beide reacties tezamen aanleiding zouden geven tot de omzetting 5 
in de richting wat met de premisse in strijd is. 
Ten slotte zal pi<bpi wezen, want dan is door reactie 2 in de 
richting — gevolgd door 4 in de richting -e- ook weer het stabiele 
evenwicht te bereiken, nl. 
