614 
zulke eventueel meegesleepte luclithelletjes weer te verwijderen, óók 
wanneer men op de straks gezegde wijze de vloeistof in de kapillaire 
buis meermalen achtereen Iaat stijgen en weer dalen. Bijkans onmogelijk 
wordt dit, wanneer bovendien de wand van de kapillaire buis door 
het gesmolten zout wordt aangetast, en deze dus min of meer ruw 
wordt: de luchtbellen blijven dan hardnekkig in het nauwe kanaal 
opgesloten. 
De mikroskopische controle der kapillaire buizen bewees, dat de 
glaswand wel bijna altijd min of meer wordt aangegrepen ; en dit 
feit is, gelijk vroeger reeds meegedeeld werd, dan ook in verband 
met de zeer hinderlijke storing door de ingedrongen luchtbelletjes, 
alsmede de moeilijkheid, om de juiste ligging van het vloeistof- 
oppervlak in T te bepalen, wel de voornaamste reden, waarom deze 
proeven tenslotte werden gestaakt. In enkele gevallen, bijv. met 
’t natril! mchromaat, werden redelijke resultaten bereikt; maar met 
de lithiumzonten bijv., die den glaswand steeds sterk aangrijpen, en 
evenzoo met ’t zilvernitraat, konden uit den aard der zaak alleen 
zeer onbetrouwbare gegevens gewonnen worden. Ook bleek ’t moeilijk 
te zijn, om de kapillaire buis over hare geheele lengte overal op 
dezelfde temperatuur te houden ; men kan zich daarvan spoedig 
overtuigen, door op verschillende hoogte aangebrachte, kleine ther- 
mometertjes. 
§ 4. Op grond van deze ervaringen, hebben wij dan ook de hier 
besproken methode, gelijk reeds vroeger vermeld werd, geheel en al 
laten varen. Alle in het volgende medegedeelde gege\ ens zijn volgens 
de vroeger uitvoerig beschreven arbeidswijze gewonnen ’), en wel 
met behulp van in zuiversten toestand verkregene metaalzouten. 
Voor de details dezer proefnemingen, kan naar mededeeling N". I 
dezer reeks verwezen worden. Alle tempei’aturen zijn uitgedrukt in 
de schaal van den stikstofgasthermometer. 
§ 5. Metingen aan de gesmolten halogeenzouten der alkali-metalen. 
Deze reeks omvat de volgende zouten; De Fluoriden cn Chloriden 
van Lithium, Matrium, Kalium, lluhidium en Caesium, en de 
Bromiden en Jodiden van Katrium, Kalium, Ruhidium en Caesium. 
De bereiding van het bromide en jodide van ’t lithium, leverde tot 
dusverre geene genoegzaam zuivere produkten, wegens de intredende 
hjdroljse bij de verhitting der waterhoudende zouten. 
Bij de berekening zijn voor de uitzetting van de platinarhodinm- 
kapillair de uitzettingskoëfficienten genomen, welke in het gastliermo- 
metei'-onderzoek van Day en Sosmair gepubliceerd zijn. (Zie; F. M, 
Jaeger, Auleitung etc. (19J3). Tabel IX, S. 143). 
Ij F. M. Jaeger, loco cit, 385 — 348, 
