specifieke Oppervlakte-Energie 
in Erg per cM2. 
63o‘ roo‘ rso’ <?oo‘<9so‘9oo‘95o’ /ooo"/oó 0 'wo‘mo‘/ 2 co' Temperatuur 
Fig. 4. 
Specifieke Oppervlakte- 
Energie in Erg per cM2. 
Temperatuur 
Voor ’t LIF gelden de gegeven waarden slecdds tot 1250° (l, 
aangezien daar boven eene vervluchtiging van Li^O optreedt. 
§ 7. Uit deze getallen is vooreerst af te leiden, dat in het alge- 
meen de teinperatnur-koëfficienten der specifieke oppervlakte-energie 
X van deze zouten, kleiner zijn dan voor de meeste organische vloei- 
stotïen. lerwijl toch in de laatste gevallen die waarden tusschen 
0.09 en 0.13 slingeren, zooals 
wijzen : 
Azijnzuur : 0.118. 
Benzol : 0.136. 
Malonzure Diaethjlester ■. 0.102 
Anisol : 0.114. 
Phenetol \ 0.102. 
Anethol : 0.094. 
de volgende voorbeelden mogen be- 
' Guajacol ■. 0.117. 
Resorcine-Dimetkylaeiher : 0.105. 
Hydrichinon-DiinetJiylaelher: 0.109. 
Pyridine : 0.125. 
I u-Picoline ■. 0.128. 
j Chinoline ■. 0,104. 
zijn de waarden b \’oor deze zouten gelegen tusschen 0,05 en 0,09, 
— dus ongeveer van de orde van den koëfticient voor b.v. den 
aethylalkohoh. 0,086; terwijl alleen bij enkele fluoriden waarden 
voor h gevonden worden 0,126 ; 0,131; iYuiF : 0,106), 
welke met die der organische \loeistoffen overeenkomen. In aan- 
merking genomen de zeer veel hoogere waarnemingstemperaturen 
in t gewal der metaalzouten. kan echter in dit opzicht nauwelijks 
