647 
Scheikande. — De Heer x\. P. N. FrancmimoïsT biedt mede Jicimeiis 
den Heer H. J. Hacker eene inededeeling aan : ,,Het (i-sulfo- 
propionzunr en zijne scheldimj in optisch actieve isomeren’\ 
Reeds in 1902 waren door den eersten onzer een groot aantal 
van de meest verschillende chemische en biochemische methoden 
beproefd om het door lienD) nit propionzunranhvdride en zwavel- 
zuur bereide n-snlfopropionzmir CH„(SO,H)CHCO,H in de twee optische 
isomeren, die men volgens de theorie verwachten kon, te scheiden. 
Geen enkele had echter het gewenschte resultaat gegeven ; wel waren 
nu en dan strjchninezonten met verschillend draaiend vermogen ver- 
kregen, maar na hunne omzetting in animoniimi- of bariumzonten, 
bleken deze steeds inactief. 
Daar Swarts") had medegedeeld dat hij van het tluoorchloorbroom- 
azijnzuur, wel is waar strychiunezouten met verschillend draaiend 
vermogen had verkregen, maar niet geslaagd was in ’t afzonderen 
der oj)tisch actieve ziu’en en ook Poncher”), die bij het broomchloor- 
methaansulfonzuur door cinchonine eene scheiding trachtte te be- 
w’erken, wel draaiende ammonium- en bariumzouten kreeg maar 
geen zuren, scheen 't alsof bij ilergelijke eenvoudige zuren de 
)ieiging tot vorming van racemische mengsels of verbindingen 
zeer groot was en eveneens de snelheid \-an omzetting. Dit werd 
voorloo[)ig ook voor het c-snlfoproihonzuur (methylsulfoazijnzuur) 
aangenomen en de ])roefnemingen werden dientengevolge gestaakt. 
Toch waren bij ’t melkzuur (methjdoxjazijnzunr) door Purdie 
en WATiKERH en bij ’t «-broompropionzuur (methylbroomazijnzuur) 
door Ramberg'^) i'esnltaten verkregen, waartegenover weer stond 
dat het Pope en Reaü iiiet gelukte het chlooi'sulfoazijnzuur te 
splitsen. De vi'aag rees nu of misschien de sulfogroe}) de moeilijk- 
heid \’eroorzaakte, d. w. z. de snelle racemiseei-ing l)ewerkte. Dit 
werd minder waarschijnlijk nadat liet aan Pope en Read') gelukt 
was het chloorjoodmethaansulfonzunr te scheiden en het hun ge- 
bleken was dat de daardoor verkregen optisch actieve zuren niet 
zoo gemakkelijk in ’t racennsche mengsel wmrden omgezet. Het 
onderzoek \an het o-sulfo[iropionzuur werd dus onmiddellijk weer 
ter hand genomen. 
" 1) Ree. d. Tr. ch. d. P.B. VU. p. 27. (1888). 
2 ) Buil. Ac. Belg. (3) 31. p. 25 (1896). 
3) Buil. Soc. ch. (3) 27. p. 438. (1903). 
“i) J. ch. Suc. 61. p. 754. (1892). 
5) Ber. d. D ch. G. 33. p. 3354. (1900). 
6) J. ch. Soc. 93. p. 795 (1908). 
7) J. ch. Soc. 105. p. 811. (1914). 
