648 
Zoowel het chloorsulfbazijnziuu' als het iiiethj Isullbtizijuziuir (<t-sullb- 
propionzLuir) zijn tweebasisehe zuren ; zij kunnen dus zure zouten 
geven. Bovendien hebben de twee groepen, die de znnrt'nncties 
teweegbrengen, verschillende samenstelling, (de eene is een carboxj 1- 
de andere een snlfoxjlgroep), en zijn van verschillende sterkte, zoodat, 
daar het snlfoxyl sterker is, zure zonten vermoedelijk de carboxyl- 
groep vrij, de snlfoxjlgroep gebonden zullen hebben. 
Terwijl vi-oeger hoofdzakelijk met neutrale en gemengde metaal- 
zouten en met het neutrale strjchninezout gewerkt was, werd nu 
eens het zure sti'jchninezout gekozen, waarmede dadelijk het ge- 
wenschte resultaat werd bereikt. 
Het n-snlfopropionzunr zelf was tot nu toe slechts als eene taaie 
stroop bekend, terwijl het^ sulfoazijnzuur gekristalliseerd is verkregen; 
daarom hebben wij beproefd ook het rf-sulfopi‘opionzuur te doen 
kristal liseeren, hetgeen op de volgende wijze is gelukt. 
Een verdunde oplossing van het zuur, bereid door ontleding van het 
barinmzout met de theoretische hoeveelheid zwavelzuur, werd, dooi' 
ze grootendeels te laten bevriezen en dan af te zuigen, geconcentreerd. 
De sterke oplossing werd in vacuo, eerst boven zwavelzuur daarna 
boven P 2 O 5 , geplaatst. Het taaie overschot werd een dag lang 
in een koelkast op ongeveer 0 ° gehouden, waardoor langzaam groote 
kristallen ontstonden. Het aldus verkregen zuur bevat één molecuul 
water en is buitengewoon sterk hjgroscopisch. Om zijn smeltpunt 
te bepalen werd een apparaatje geconstrueerd, bestaande uit twee 
door een dwarsbnisje met elkaar communiceerende buisjes, waarvan 
’t eene P^Oj, ’t andere ’t sulfopropionzuur bevatte. Nadat ’t appa- 
raatje luchtledig gemaakt en toegesmolten was werd ’t eenige dagen 
aan zich zelf overgelaten. Het smeltpunt van het ff-sulfoprbpionzuur 
werd daarna op 100°.5 gevonden, dus tiooger dan dat van ’t sulfo- 
azijnzunr, waarvoor 84° — 86° wordt opgegeven. 
Een zuur strjchninezout werd verkregen door eene watei-ige 
oplossing van het zuur met de aeqnimoleculaire hoeveelheid strjch- 
nine op een stoombad in te dampen, tot kristallisatie optrad., De 
groote kristallen, die zich hadden afgescheiden, werden door her- 
haalde kristallisatie uit water gezuiverd ; zij hadden dan tot samen- 
stelling CjHgO^S -[- C 2 iHj., 02 Nj - j- H^O. Zooals bleek, zijn zij echter 
niet het zure strjchninezout van het inactieve (racemische) «-sulfo- 
propionzuur, maar van het rechtsdraaiende. Bij verhitting ontleden 
zij zich bij ongeveer 250° onder gasontwikkeling en vorming van 
eene bruine vloeistof. 
Het draaiend vermogen werd, evenals van alle andere hier be- 
schreven verbindingen, bepaald in waterige oplossing met natrium- 
