B62 
die bij liet stabiele stolpunt 
optreedt tiiaiis op die meng- 
kristallijn ligt, waarop vroeger 
de vaste phase van liet meta- 
stabiele smelteven wicht lag, en 
omgekeerd, zoodat de kristal- 
vorm van de vaste phase bij 
het stabiele stolpunt thans gelijk 
zal zijn, aan die, waarin zich 
bij een druk onder den over- 
gangsdruk, de metastabiele phase 
vertoonde. 
Bij verdere druksverhooging 
verschuiven de punten ^ en 
nog meer naar links en het 
overgangsevenwicht komt steeds 
dieper onder het smeltevenwicht 
te liggen. 
De P, T-projectie van de pun- 
ten en 4, bij verschillende drukkingen, zal de stabiele smeltlijn 
vormen, die van de [milten en de metastabiele, terwijl die 
van de punten de overgangslijn vormen zooals in fig. 3 is 
aangeduid. 
Uit het voorgaande volgt dus, dat de overgang van monotropie in 
enaiitiotropie zich op eenvoudige wijze door middel van de theorie 
der allotropie laat verklaren. 
Nu doet zich nog de vraag voor, waar de overgangslijn eo^ een 
aanvang neemt. Een mogelijkheid is in fig. 3 weergegeven, waaruit 
volgt dat de overgangslijn in een metastabiel overgangspunt onder 
den dampdruk 0^ een aan vang neemt. Dit is de opvattingen waartoe 
de aanname van Ostwald en Schaum omtrent het bestaan van 
een metastabiel overgangspunt onder den dampdruk voert.®) Nu is 
het echter de vraag of dit de eenuje mogelijkheid is. Zooeven is er 
op gewezen, dat de metastabiele koëxistentie tusschen de twee meng- 
kristalreeksen md en pe (zie Fig. 4) begrensd is, en aangezien het 
metastabiele overgangspunt ontstaat, door snijding van de innerlijke 
evenwichtslijn van de vaste phasen met bovengenoemde mengkristal- 
lijnen is het duidelijk, dat het voor zal kunnen komen, dat deze 
snijding b.v. onder den dampdruk niet bestaat. 
1) Z. f. phys. Ghem. 22, 313 (1897). 
2) Lieb. Ann. 300, 215. 
* Zie ook Bakhuis Roozeboom, „Die Heterogenen Gleicligewichte” I, 187. 
