6H3 
Treedt i)ij 7aX)’ii geval dan toch hij hoogere druk eiiaiitiolropie ü[>, 
dan zal de overgangslijn nietastabiel voortloopen, tot dien druk en 
die temperatuur, waarbij voor het eerst een snijding tusschen binaire 
mengkristallijnen en innerlijke evenwichtslijnen plaats heeft, en daar 
zal de overgangslijn dan plotseling eindigen in een punt, dat de 
bestaansgrens aangeeft van 
de koëxistentie tusselten twee 
vaste phasen, die in innerlijk 
evenwicht verkeeren, zooals 
tig. 6 laat zien. 
Nn is het duidelijk, dat de 
grondoorzaak van den over- 
gang van monotropie tot 
enantiotropie uitsluitend hier- 
in gelegen hm zijn, dat de 
ligging van den pseudotigunr 
méér met den druk veran- 
dert ilan die der unaire tignur, 
doch in verreweg de meeste 
gevallen, n.1. daar, waar de 
j- pseudokomponenten vei'scliil- 
Fig. 6. lend zijn in molecnlair-grool- 
len, zal de ligging van de psendotignur, minder met den druk verschuiven 
dan die van het innerlijk evenwicht, en aan deze superpositie zal 
dan het hier besproken verschijnsel moeten ^vorden toegeschreven. 
Ten slotte zij er op gewezen, dat zich bnitemlien nog bijzonder- 
heden kunnen voordoen, wanneei’ de innerlijke evoiwichtslijn van 
de vloeistofphase onder den dampdioik zoo éénzijdig ligt, dat er 
onder dezen druk geen 
jiietastabiel smeltpunt be- 
staat. Denken wij ons 
nu, dat dit geval zich 
voordoet en de innerlijke 
evenwichtslijn voor de 
vloeistofphase, onder den 
dampdruk, sterk eenzijdig 
naar rechts ligt, en dat 
deze lijn zich bij druks- 
verhooging naar links ver- 
schuift, dan krijgen wij 
het volgende : Terwijl 
Fig. 7. 
