2". De ^v^lc^l■digheidstl^eol•ie van Kküüer-Finkelstein ^), die eenigszins 
gewijzigd ook door Muller wordt aanvaard. Hierin Avordt aange- 
nomen, dat de passiveering bestaat uit een verandering van de ver- 
lionding tnsscdien de bestanddeelen van verschillende waardigheid. 
3“. De snelheidstheorie van Le Blanc “), die onderstelt, dat de 
passivitedsverschijnselen hun grond vinden in de geringe snelheid, 
■waarmede de metaalionenvorming zou plaats hebben. 
4“. De snelheidstheorie van Fredenhagen^), Muthmann en Frauen- 
BERGER ®), welke nitgaan van de onderstelling, dat de passiviteit ver- 
oorzaakt wordt door de kleine reactiesnelheid tusschen de anodisch 
afgescheiden zuurstof en het passiveerbare metaal, waardoor zunrstof- 
beladingen of oplossingen van zuurstof in metaal ontstaan. 
5". Theorie van Grave "), die een onder katalytische invloeden 
staand vertraagd heterogeen evemvicht metaal-electrolyt aanneemt. 
Beschouwen wij nu de passiviteit, langs electrolytischen weg ontstaan, 
dan komt het ons voor, dat men te weinig aandacht aan het primaire 
van het verschijnsel geschonken heeft. 
Allereerst toch dient men zich af te vragen, waardoor bij anodische 
polarisatie van onedele metalen de poten tiaalsprong zóó gewijzigd 
wordt, dat de afscheidingsspanning voor de 0^ wordt bereikt en 
evenzoo moet men zich de vraag stellen, waarom bij kathodische 
|)olarisatie van onedele metalen de potentiaalsprong zóó verandert, 
dat de afscheidiugss[)anniug voor de wordt bereikt. 
Daar deze verschijnselen alleen boven een zekere stroomdichtheid 
worden waargenomen is liet duidelijk, dat het hier om een ver- 
storing gaat, die optreedt, wanneer de electrische stroom met te 
groote snellieid wordt doorgevoerd. 
Wij hebben hier dus met een snelkeidshwestie te doen en ter 
verklaring van het primaire van het passiviteitsverschijnsel is dus 
van den aan vang af de oxydiheorie van Farauay uit te sluiten. 
Wat de theorie van Grave aangaat, valt direct op te merken, dat 
zij reeds bij eerste kennismaking zeer onwaarschijnlijk leek. Immers 
Nernst heeft aangetoond, dat bij het oplossingsverschijnsel in de 
grenslaag vast-A'loeistof steeds verzadigingsevenwicht heerscht. In 
verband hiermede zullen wij dus kunnen verwachten, dat dit blijft 
gelden voor het oplossingsverschijnsél langs electrolytischen Aveg. Er 
bestaat geen enkele reden om hier een uitzondering te maken. 
« 1) Z. f. phys. Ghem. 39, 104, (1902). 
2) „ „ „ „ 48, 577, (1904). Z. f. Eleclr. Chem. 11, 755, 823,(1905). 
3) (jlhem. News 109, 63 (1914). 
■i) Z. f. phys. chem. 43, 1 (1903). 
b Sitzbei'. K. Bayr. Akad. 34, 2Ól (1904). 
6) Z. f. phys. chem. 77, 513 (1911). 
