869 
Wat mi de tweede theorie betreft, moet opgemerkt worden, dat de 
waardiglieidsliypothese, die zij tot grondslag heeft, in de conelugies 
ligt opgesloten, waartoe de toepassing van de theorie der allotropie 
op de metalen voert. Deze tlieorie liesluit immers, zooals reeds gezegd, 
algemeen tot het bestaan van versc/iillende ionensoorten in de metaal- 
phasen en wijst er op, dat één van de mogelijkheden deze is, dat de 
metaalionen hij gelijke snrnenstelUng slechts in ivaardig heid verschillen. 
De toepassing van de theorie der allotropie op de heterogene 
electrolytische evenwichten heeft vervolgens doen zien, dat, wanneer 
de metaalphase complex is, afgezien van den aard van het verschil 
tu.sschen de ionen de anodiselie en kathodische polarisatie benevens 
de passiviteit der metalen Imn worden verklaard. 
Lijnrecht tegenover deze theorie staan de theoriën 4 en 5 en 
het is thans duidelijk wat uitgemaakt zal moeten worden. Wij 
moeten langs experimenteelen weg een antwoord zien te krijgen op 
de vraag, of het verschijnsel polarisatie en passiviteit zetelt in het 
sclieidingsvlak metaal-electrolyt, zooals de theoriën 4 en 5 zich dat 
denken of in het metaaloppervlak zelve, zooals de theorie der 
allotropie waarschijnlijk heeft gemaakr. 
Het onderzoek omtrent de complexiteit is daartoe de aangewezen 
weg. Heeft het exiieriment de complexiteit bewezen, dan kan men 
trachten na te gaan of het metaalionen van verschillende waardigheid 
bezit. 
Experimenteel gedeelte. 
1. Om na te gaan of het polarisatieverschijnsel en dat dei' passiviteit 
in liet metaaloppervlak zetelt of niet, scheen het ons het eenvoudigst 
het metaalop|»ervlak door chemische reagentia aan te tasten en na 
te gaan of het daardoor in eigenschap}>en is \eranderd. Wanneer 
een metaal inderdaad verschillende ionensoorten bevat, zullen deze, 
zooals reeds jvroeger werd opgemerkt, in reactievermogen van 
elkaar verschillen, en daardoor zal een aantasting een verandering 
van de samenstelling in het metaaloppervlak tengevolge kunnen 
hebben, en wel in den zin van een veredeling. Nu is echtei- van te 
voren in te zien, dat het onderzoek in deze richting alleen dan 
succes zal heliben, wanneei' het innerlijk evenwicht in het metaal- 
oppervlak in contact met den electrolyt zich langzaam genoeg instelt. 
Stelt zich dit evenwicht met zéér groote snelheid in, dan zal natuin-lijk 
geen verstoring kunnen intreden al \'ei‘schillen de ionen-soorten ook 
sterk in reactievermogen. 
Bij ons vorige onderzoek omtrent de polarisatie bleek, dat de 
metalen Ag, Ca, Ph uilei-st weinig |)olariseerbaai' zijn, waariiii wij 
