B80 
wiiardooi do elcotrolyl zoox er mngelijk van do samenstelling van het 
nnaire eleciroinotorische evenwiolit verwijdert blijft en de electrolyt 
daardoor haar maximale etsende werking t.o.v. de ijzerelectrode 
verkrijgt. 
In dit geval zon het chloor dus indirect een vergrooting van de 
innerlijke evenwichtsverstoring bewerken. Wat hier voor ijzer niet 
onwaarschijnlijk is, kan. ook bij nikkel bij de proef met bromium 
het geval zijn, wanneer het nikkel n. 1 . ionen van verschillende waar- 
digheid bezit, doch dit is nog niet met zekerheid te zeggen. 
Buitendien geeft deze Fig. een verklaring van het discontinue ver- 
loop van den potentiaal, wanneer passief ijzer, in een ijzerzoutoplos- 
sing gedompeld, in den actieven vorm overgaat. 
IJzer, dat door anodische polarisatie of door aantasten met sterk 
HNO 3 iii den passieven toestand is overgegaan is oppervlakkig sterk 
\'eredeld eh de potentiaal bezit zelfs een positieve waarde. De samen- 
stelling van het oppervlak van pas.sief ijzer komt dus overeen met 
een punt op de lijn eh en wel beneden de lijn A = 0. 
Dompelt men nu dit passieve ijzer in een oplossing van ferrosulfaat 
dan zullen transformaties optreden, waardoor het unaire electromo- 
torische evenwicht wordt genaderd, en terwijl de potentiaal daalt, 
beweegt zich het metaaloppervlak langs he omhoog, totdat het in e 
aangekomen is. Hier moet een tweede metaalphase optreden nl. cl 
en zoolang beide metaalphasen naast elkaar aanwezig zijn, blijft de 
potentiaal van het metaal konstant. De phase e moet zich geheel in 
d omzetten, en wanneer dit is geschied, daalt de potentiaal verder, 
totdat het unaire electromotorische evenwicht is bereikt en de metaal- 
phase oppei'vlakkig in 5 is getransformeerd. 
Dit is juist het gedrag dat door vele anderen en ook door ons is 
waargenomen. Volgens onze metingen moet het driephasenevenwicht 
ede liggen bij -f~ ^>20 V. t. o. v. 7io N. calomelelectrode. De 
stippellijn A = 0 ligt hier dus niet juist, maar moet tusschen LS 
en ede worden gedacht. 
Ook wij vonden, dat de overgang passief — actief door i/--ionen 
wordt versneld en daarom zijn wij verplicht aan te nemen, dat de 
waterstof een versneller is voor de innerlijke tj-ansformaties in het 
metaal, zooals ook de ionen der halogenen dit zijn. Bij behandeling 
met sterk HNO 3 en bij anodische polarisatie wordt de waterstof opper- 
vlakkig weggenomen, en daardoor is de innerlijke transformatie aan- 
vankelijk sterk vertraagd zoodat de sterk metastabiele toestand, dien 
wij passief ijzer noemen, eenigen tijd kan worden waargenomen. 
Door diffusie van de waterstof, van binnen naar het oppervlak, 
^al het passieve ijzer, aan de inwerking van sterk HNO, of anodische 
