687 
I)ij kokend water, naphtaliiie, henzoplienon en zwavel bepaald werd. 
De verkregen resultaten zijn weergegeven in tabel 4, de drnkkingen 
zijn opgegeven in atmosferen. 
TABEL IV. 
Temperatuur 
Driephasendruk 
Waterdruk 
Benzoldruk 
Verschil 
150.0 
10.6 
4.7 
5.9 
0 
160.0 
13.2 
6.05 
7.1 
0.05 
170.0 
16.4 
7.8 
8.5 
0. 
180.0 
20.1 
9.8 
10.2 
1 0.1 
190.0 
24.6 
12.35 
12.15 
0.1 
200.0 
29.8 
15.3 
14.3 
0.2 
210.0 
35.9 
18.75 
16.7 
0.45 
220.0 
42.9 
22.8 
19.45 
0.65 
230.0 i 
50.9 
27.5 
22.5 
0.9 
240.1 
60.35 
33.0 
25.95 
1.4 
250.2 
70.65 
39.1 
29.55 
2.0 
260.1 1 
1 
82.15 
46.1 
33.7 
2.35 
267.8 
92.7 
ber. (52.4) 
ber. (37.35) 
2.95 
268.2 
- 
52.6 
37.5 
- 1 
Uit de laatste kolom \'an tabel 4 blijkt, dat bet \erscdiil bij 150'^ 
tot 200° sleelds ^veinig groolcr is dan de waarnemingsfonten, dat bij 
210° de di'iepliasenspanning merkbaar grooter wordt dan de som 
der dampspaimingen en dat dit verschil bij toenemende temperatuur 
snel stijgt. 
4. Wanneer wij de i-esnltaten van het systeem hexaan-water en 
die van §§ 2 en 3 samenvatten, dan blijkt, dat in de drie systemen 
steeds in de bnurt van het kritisch eindpunt de drieiihasenspanning 
grooter is dan de som der dampspanningen van de componenten. 
Bovendien vei-toonen deze drie systemen dezelfde gedaante van de 
plooipuntslijn in de T-x projectie; het bovenkritisch eindpunt ligt 
steeds lager dan de kritische punten der beide componenten; de 
plooipuntslijn vertoont dus in de T-x projectie een minimale tempe- 
ratuur (homogeen dubbelplooipnntj. Hoewel het m.i. wel waai'schijn- 
lijk is, dat de systemen zich \'olkomen analoog zullen gedragen, 
