718 
Italië bericht werd, in den Italiaanschen Senaat de Minister zich, op 
een interpellatie, gerechtigd achtte Ie antwoorden, dat hij niet aan 
den ernst van den uitvinder gelooide. 
Hetzelfde oordeel kan ook gelden voor de proeven van Burr, die 
volgens hetzelfde artikel in bovengenoemde aflevering met ultra- 
violette stralen, verkregen door een electrische booglamp, gewerkt had. 
Wel is het natuurlijk mogelijk een ontvangtoestel voor draadlooze 
telegrafie zoodanig in te richten, dat bij aankomst van electrische 
trillingen, b.v. door middel van een relais, een locaalbatterij een 
electrischen stroom levert, door welks werking springstof kan ont- 
stoken worden. Het komt ons echter voor dat een dergelijke wer- 
king niet door den Minister bedoeld wordt. 
Het tweede punt is niet zoo afdoende te behandelen. 
Ongetwijfeld zullen bij het draadloos telegraiëeren, evenals in de 
antennen, in metalen stangen, pijpen, kabels en draden van het 
schip electrische trillingen geïnduceerd worden, die tot vonken aan- 
leiding kunnen geven.. Het waren toch vonkjes, overspringende 
tusschen dicht bij elkaar geplaatste geleiders, waarmede Hertz de 
eigenschappen der electrische trillingen onderzocht. 
Het is alleen de vraag: kunnen dergelijke vonken brand veroor- 
zaken? Uit proeven in laboratoria genomen, waarbij, door het doen 
overspringen van ,, primaire” vonken, electrische trillingen werden 
opgewekt, is eenerzijds gebleken, dat men in den ,,secundairen” 
geleider vonkjes van 27^ m.M. kan verkrijgen, die niet in slaat zijn 
benzinedamp te doen ontvlammen al springen de vonkjes over door 
een met benzine bevochtigd reepje papier, anderzijds echter dat, bij 
goede ,, afstemming” van den secundairen geleider, de vonkjes een 
gasvlammetje kunnen ontsteken. 
Neemt men nu in aannierking dat de installaties voor draadlooze 
telegrafie op schepen veel grooter zijn dan in de zooeven vermelde 
laboratoria en dat schepen ook op korten afstand van sommige 
groote landstations, die dicht bij de kust gebouwd zijn, kunnen ko- 
men, dan is het duidelijk dat de mo gel ijk heid vau bi-andgevaar door 
geïnduceerde vonken tijdens het seinen niet kan ontkend worden. 
Het ware te onderzoeken, of scheepsbranden, waarvan de oorzaak 
onbekend gebleven is, aan deze vonkjes zouden kunnen worden 
toegeschreven. 
In ieder geval is het aan te bevelen de brandbare stoffen te be- 
veiligen tegen de geïnduceerde vonken, door ze, zooals boven reeds 
vermeld werd, te bewaren in van alle zijden gesloten metalen ruimten. 
Verder kan ieder schip afzonderlijk onderzocht worden, door, het 
best in het donker, na te gaan, waar, tijdens het seinen, vonkjes 
