uriairen damp C en dat' de temaire vloeistoffen a, c en I) met de 
binaire dampen a^, en in evenwicht kunnen zijn. Het is dui- 
delijk dat ergens tusschen de vloeistoffen c en b eene vloeistof g 
moet liggen, wier bijbehoorende damp g^ het uiterste [)uut der rechte 
damplijn Cg^ voorstelt. 
Doorloopt eene vloeistof kurve hu, eerst van h naar g en daarna 
van g naar n, dan doorloopt de bijbehoorende damp dus eerst 
van C uit naar g^ en vervolgens weer deze zelfde lijn, maar in 
tegengestelde richting, dus van g^ uit naar C. Elke damp dezer 
rechte damplijn Cg^ kan dus met twee verschillende vloeistoffen, 
de eene van tak hg en de andere van tak gn in evenwiclit zijn. 
Men kan dit ook zóó uitdrukken : heeft men een evenwicht 
F L G- dan bestaat er bij een anderen dridc ook een evenwicht 
F (^ 1 , waarin L en L, vei-schillende, (t en (tj echter 
dezelfde samenstelling hebben. 
Uit de afleiding van tig. 2 blijkt dat op kurve /</« ook een maximum- 
drukpunt kan optreden. In tig. 3 is dit geval geteekend ; hu stelt 
weer de verzadigingskurve ondei- eigen dampdruk en Cg^ de bijbe- 
hoorende rechte damplijn voor ; M is het maximumdrnkpunt, d/, de 
bijbehoorende damp. De punten M^, M en F moeten natuurlijk op 
eene rechte lijn liggen. 
Terwijl bij den drid< Pjy slechts één evenwicht nl. P + Pj/ -j- trjA 
optreedt, bestaan bij eiken druk, iets lager dan Pj/ twee even wichten, 
b.v. P -|- P„ -f- fpj eji P-j- Pc -j- Pc, ; men kan zich deze in fig. 3 
door de driephasendriehoeken Pon, en PcCj \oorgesteld denken, als 
men zich beide driehoeken in de nabijheid der lijn FMM^ denkt. 
