735 
ver'kreeg, gelukte hem dit iii normaal menschenseriim nimmer. Uit 
de door hem in de nieuwste vdtgave van zijn Leerboek der pbjsiolog. 
Chemie gebruikte bewoordingen, krijgen wij den indruk, dat deze 
onderzoeker van de aanwezigheid van bilirubine in normaal menschelijk 
serum nog niet geheel overtuigd is. 
Met het oog op onderzoekingen over anhepatische galkleur- 
stofvorrning, kwam het er ons op aan een methode te bezitten, in 
staat om ook zeer kleine hoeveelheden bilirubine in bloedserum, 
exsudaten en transsudaten met volkomen zekerheid aan te toonen, 
liefst door het pigment in kristallijnen vorm af te scheiden. Na eenig 
zoeken zijn wij daarin geslaagd, nitgaande van de eigenschap van 
het bilirubine — welke wij niet venneld vonden — goed oplosbaar 
te zijn in ace ton. 
Aan JO c.Mk bloedserum worden 20 c.Mk zuiver, kleurloos aceton 
toegovoegd. Er vormt zi<‘h een neerslag van eiwit, dat af wordt 
gecentrifugeerd. De bovenstaande, meer of minder intenstief geel- 
gc kleurde vloeistof bevat al het bilirubine en zoo goed als geen 
eiwit. Deze vloeistof wordt bij de gewone laboratoriumtemperatuur 
in vacuo ingedampt. Beschikt men over een goede waterstraal- 
luchtpomp, dan begint zij weldra te koken; na enkele minuten is 
het aceton verdampt. Er blijft een waterige vloeistof over, waarin 
ïiaast andere serumbestanddeelen, al het bilirubine is opgelost. 
Vervolgens schudt men twee, of meerdere malen met aether uit, 
om zooveel mogelijk de vetachtige lichameti te verwijderen. 
Deze gaan in den aether over, welke wordt afgepipetteerd. De 
laatste sporen aether worden in vacuo verwijderd. Men kan natuurlijk 
den aether ook, in plaats van door afpipetteeren, door middel van 
een scheitrechter verwijderen. Daarna voegt men een bepaalde 
hoeveelheid, bv. 2 cMk, chloroform toe, maakt met een kleine hoe- 
veelheid zoutzuur zwak zuur, en schudt uit. Het bilirubine gaat 
daarbij in de chloroform over. Door centrifugeeren is de waterige 
vloeistof gemakkelijk van de chloroform te scheiden. Men wascht 
de chloroform goed met water uit, om al het zoutzuur kwijt te 
raken, centrifugeert nog eens weer, en verwijdert het water door 
scheitrechter of door afpipetteeren. Er blijft daarbij altijd nog een 
geringe hoeveelheid water in de chloroform gemengd o\er, waar- 
door de vloeistof somtijds licht troebel is. Deze sporen water wor- 
den verwijderd door te schudden met uitgegloeid natriumsulfaat. 
Dit laatste wordt afgetiltreerd. Men houdt dan een zeer zuivere 
oplossing van de gele kleurstof in chloroform over (o[)lossing A). 
Dat het gele pigment inderdaad bilirubine is, kan men gemakkelijk 
bewijzen. 
