744 
zijn het gebied te overbruggen tiissolien het kookpunt van waterstof 
en liet smeltpunt van zuurstof, waarin geen metingen met den gas- 
thermometer geschied zijn. 
2. Afhankelijhheid voor kleine T. Op de mogelijkheid van een 
andere aanname omtrent de wet die de afhankelijkheid bij de laagste 
temperaturen beheerscht, wees het eerst een artikel van Wien ') 
waarin uit bepaalde theoretische onderstellingen een afnemen even- 
redig met T® afgeleid wordt. Reeds dadelijk lileek mij, dat de water- 
stoftemperatnren met een dergelijke afhankelijklieid veel beter zonden 
zijn voor te stellen dan door exponentieele vormen. 
Grüneisen heeft aangetoond dat er groote overeenkomst bestaat 
tusschen de verandering met de temperatuur van het product Tcp 
en die van den galvanischen weerstand van hetzelfde metaal, een over- 
eenstemming die vooral bij lage temperaturen uitstekend blijkt te zijn. 
Bovendien zouden beide grootheden voor alle metalen evenredig zijn 
met éénzelfde, universeele, functie van waarin een ,, karak- 
teristieke temperatuur” voor liet metaal is ®). Evenwel zijn de beschik- 
bare gegevens die beide regelmatigheden bewijzen moeten, veel min- 
der nauwkeurig dan de weerstandsmetingen waarom het hier gaat. 
Men kan dus wel verwachten dat bijv. de soortelijke-warmte-formule 
van Debije ook den weerstand vrij goed zal voorstellen, mits men 
zich met een veel geringere nauwkeurigheid tevreden stelt dan voor 
ons doel vereischt wordt. 
De door Grüneisen gevonden overeenstemming maakt echter den 
indruk een theoretischen grondslag te hebben. In dat geval is te 
verwachten dat zij des te nauwkeuriger zal gelden, naarmate de 
temperatuur lager is. Daarom acht ik het zeer waarschijnlijk dat bij 
zeer kleine T, — waarvoor volgens Debije c„ evenredig is met 
T® — de weerstand evenredig wordt met Tk De hier volgende 
Tabel 1 doet zien dat de weerstand van goud daaraan reeds goed 
voldoet bij watei'stoftemperaturen, indien men een additieven weer- 
stand, veroorzaakt door sporen onzuiverheden, in rekening brengt. 
1) Sitzungsbei’ichte Berlin 1913, 184 
2) Verh. D. Phys. Ges. 15, 1S6 (1913). 
2) In dit verband zij gewezen op de merkwaardige uitkomst van MeIssner, Verh. 
D. Pbys. G 16, 262 (1914). Voor de warmtegeleiding zou blijkens deze een geheel 
andere waarde van Tq moeten gelden, ongeveer half zoo groot als voor de andere 
grootheden. 
■i') Ann. d Phys. (4) 39, 789 (1912). 
Ontleend aan; Kamerlingh Onnes en Holst, deze Ferstoéien Juni 1914 pg. 511. 
