814 
zijde van den Soeligi in de S®* Laii, bovenstroorns van Koia Renah, 
W.N.W. strekkingen en noordoostelijke hellingen van 50° tot 60°. 
Het voorkomen van losse stukken en ver weeringsprod neten van 
graniet in de omgeving van Kota Renah (Bovenlanden van Siak) 
wordt reeds vermeld door Everwi.]n ’) (1864), terwijl op een schets- 
kaart van Roeker 'j vaste graniet is aangegeven in het laatste rechter 
zijtakje der S'-‘ Kalemboi, een rechter zijtak der S^' Lau. Verder 
werden rolstukken van hoornrots uit de Sei Lan door Verbeek 
verzameld en beschreven. Ook de „groote, afgeronde diorietsteenen”, 
welke Evbrwijn in en bij de Kampong Kota Renah aantrof, stem- 
men, naar zijn makroskopische beschrijving te oordeelen, met enkele 
onzer hoornrotsen overeen. 
Dat cassieteriet, hoewel het in het tot ïiu toe mikroskopisch onder- 
zochte materiaal nog niet werd aangetroffen, als bestanddeel van 
vaste gesteenten in de omgeving van Kota Renah voorkomt, is in 
verband met den aard van de verbreiding van het stroomtinerts in 
de S«> Lan en haar zijtakken zeer waarschijnlijk. Grof en fijn erts 
komen gemengd voor, het erts is dikwijls zeer scherpkantig en soms 
met kwarts vergroeid, terwijl het niet werd aangetrotfen in den 
bovenloop der Lau. 
De onderzochte granieten zijn toermalijn houdende en biotietvrije 
gesteenten, ze werden verzameld aan den i-echteroeverwand van het 
laatste rechterzij takje der Kalemboi in de nabijheid der kampong 
Kota Renah. We zien hier enkele tientallen meters stroomop van 
de monding eerst een grootere intrusie van graniet, en enkele meters 
verder een kleinere intrusie, welke in gangvorm schijnt ontwikkeld 
te zijn, met noordwestelijke richting en een breedte van 1,8 M. 
Grofkorrelige en fijnkorrelige gedeelten wisselen in deze gesteenten 
af en porphyrische strukturen zijn verbreid. Polysynthetisch ver- 
tweelingde, en onvertweelingde of roosterstruktuur vertoonende veld- 
spaten kunnen beide tot uitsluiting' der andere overheerschen. De 
verdere samenstellende mineralen zijn kwarts, muskoviet, toermalijn 
en soms roodbruine granaat, terwijl erts zoo goed als geheel ontbreekt 
en slechts als fijne puntjes in de gesteenten voorkomt. Verder werd 
in enke l e mo nsters mikroskopisch wat lichtgroene chloriet aangetrotfen. 
b R. Everwijn. Verslag van een onderzoekingsreis in hel rijk van Siak. Jaarb 
V. h. Mijnwezen v. N. O.-Indië 1874, Ie deel en Natuurk. Tijdschr, v. Ned Indië 
deel XXIX, 1867. 
2 ) Charles M. Rolker. The alluvial tin-deposits of Siak, Sumatra. Trans 
Ainenc, Institutc of Mining Engineers, vol. XX (1891), blz. 50 e.v. 
b R. D. M. Verbeek. Topographisehe en Geologische Beschrijving van een 
gedeelte van Smnatra’s Westkust, Batavia 1883, blz 610, 612, 
