8J5 
De plagioklaas (iii lioofdzaak albiei) vertoont slechts polvsyiithetisehe 
tweelingen volgens de albietwet. Roosterstruktnur kenmerkt soms 
gelieele kristallen, dikwijls is echter een deel der kristallen onver- 
tweelingd en ook geheel onvertweelingde kristallen komen voor. 
Deze onvertweelingde gedeelten dooven soms gelijkmatig nit, en daarbij 
werd dikwijls waargenomen, dat hnn nitdoovingsriehting in sneden 
der sjmmetrische zone den hoek Insschen de nitdoovingsrichtingen 
der lamellensystemen halveei't; zeer \erl)reid is een vei'deeling van 
den onvertweelingden velds[)aat tnsschen gekruiste nieols in on- 
regelmatig begrensde en geleidelijk in elkander overgaande plekken, 
die naar verschillende zijtlen der lamellengrens nitdooven en wier 
uitdoovingshoek varieert tnsschen dien der scherp begrensde lamellen 
en dien dei bovengenoemde homogeen nitdoovende gedeelten. Deze 
ki'istallen bevatten blijkbaar verschillende overgangen tnsschen 
mikroklien en orthoklaas (nildooving in sneden loodrecht op de 
stompe positieve bissectrix = 5°). Soortgelijke overgangen werden 
door mij in de mikroklienmikropertieten ^•an Transvaalsche tbyaieten 
beschreven'), zijn een steun voor de juistheid der opvatting van 
orthoklaas als een mikroklien, waarin mikroskopisch geen tweeling- 
vorming is waar te nemen. 
Bij porphyrische struktnur worden door de grootere velds|)aat- 
kristallen in gei-inge mate kleine kristalletjes van mnskoviet, soms 
ook van kwarts en veldspaat omslolen. De begrenzing der grootere 
veldspaat-, mnskoviet- en kwartskristallen ten opzichte der grond- 
massa wijst op een ten deele gelijktijdige kristallisatie, in <le gi'ond- 
inassa komt de veldspaat dikwijls in goed ontwikkeklen lijstvorm 
voor. 
Granaat- en tevens toermalijnrijke variëteiten dicht bij het contact 
met de hoornrotsen vertoonen een fraaie poikilitische strnktnnr. 
Groote veldspaatkristallen omslniten in grooten getale kristalletjes 
van mnskoviet, fraai idiomorphen toermalijn en granaat, en ook van 
kwarts en veldspaat. Een groiulmassa komt hier niet voor, de grootere 
veldspaten sluiten aan elkander, en de kleine kristallen der overige 
mineralen en van veldspaat liggen in deze grootei’e kristallen ver- 
spreid. De granieten zijn idiomorph en mikrosko[)isch kleurloos (in 
dikkere doorsneden licht rosé getint), bij uitzondering worden ze 
ten deele omzoomd door een toermalijidsristal, terwijl omgekeerd ook 
toermalijnkristalleljes doo)' granaat omsloten voorkomen. De toermalijn 
is in de granieten doorgaans fi'aai zonair gebouwd, met dikwijls 
vrij scherp van elkaar gescheiden lichtblanwen kern en bruine rand- 
1) H. A. Brouwer. Oorsprong en Samenstelling der Transvaalsche nephelien- 
syenieten, ’s Gravenhage 1910 
