8J6 
zone. Soms bevindt zich tnssclien deze een eveneens scherp begrensde 
zone van intermediaire kleur of zijn de kleurovergangen geleidelijk. 
Ook zien we soms in zonaire kristallen een blauwachtige kern en een 
bleekblauw getinte randzone met een tusschenliggende zone van 
licldbrnine kleur, terwijl een herhaalde afwisseling van vei'schillend 
gekleurde zones in sommige kristallen werd waargenomen. Het is 
opvallend, dat in de aangrenzende hoornrotsen slechts bruine en 
bijna steeds homogeen gebouwHe toermalijnen voorkomen. In de 
hoornrotsrolstnkken der Sei Lau komen ook de zonair gebouwde 
toermalijnen voor. 
De contactgesteenten zijn onderzocht dicht bij het contact rnet de 
granieten. Ze zijn hier donker tot bijna zwart van kleur, en makros- 
kopisch zien we dikwijls reeds een hoog glimmergehalte, terwijl 
tusschen de granieten en deze gesteenten soms een vrij smalle toer- 
malijnrijke overgangszone woi’dt waargenomen, Aan het directe 
contact zien we dikwijls een zone, welke voor het grootste deel be- 
staat nit toermalijn. Verder van de granieten treedt bioliet in toe- 
nemende mate op, terwijl het toerrnalijngehalte afneemt. De biotiet- 
hoornrotsen aan het directe contact der grootere intrusie bevatten 
doorgaans veel toermalijn, terwijl langs het contact \'an een smalle, 
toermalijidiondende gang in de boven-Lau geen toermalijn, doch 
slechts een zwakke biotietvorming als contactverschijnsel in de overi- 
gens onverandei'de schisten was waar te nemen. De toermalijn der 
hoornrotsen is bijna steeds homogeen gebouwd en bruin van kleur, 
bij uitzondering is de randzone wat donkerder bruin gekleurd, doch 
zones van blauwen toermalijn, zooals in de aangrenzeJide gi-anieten, 
komen hier niet voor. Granaat komt dikwijls in aanzienlijke hoe- 
veelheid, voornamelijk vlak bij de granieten, in de contactgesteen- 
ten voor. 
Tusschen de kwartstoermalijngesteenten en de biotiethoornrotsen 
werd soms een enkele m.M. breede kwartsmuskovietzone met weinig 
toermalijn aangetrotfen, waarvan de mnskoviet verder van het contact 
overgaat in een glimmer \’an bleekbruine kleur. 
We kunnen dus achtereenvolgens dicht bij het contact der granie- 
ten onderscheiden : 
1. een kwartstoermalijnzone van wisselende dikte (soms niet dikker 
dan eidcele ni.M. en soms geheel ontbrekend.) 
2. een enkele m.M. breede, meestal ontbrekende kwartsmnskoviet- 
zone met toermalijn. 
3. een kwartsbiotietzone, ook optredend aan het directe contact 
der granieten. 
