817 
In de kwarMoerinalijnzone, ten deele misschien een rand facies 
der granieten, komt naast de lioofdbestanddeelen soms overvloedig 
granaat en dikwijls in geringe lioe\ eelheid wat muskoviet en apatiet 
voor. De striiktnnr is soms fraai poikilitisch, waarbij grootere, dik wijls 
tot skeletten gereduceerde toermalijnkristallen talrijke k wartskorrels 
en soms ook krislalletjes van granaat en kleinere toei'malijnkristallen 
omslniten. Dikwijls vertoont deze zone een, somS tot de liypidio- 
morpli korrelige naderende mozaiekstrnktiuir, en deze verschillende 
stndvtunrvormen zijn door overgangen met elkander verltonden; in 
de gelijkkorrelige mengsels zien we dan b.v. enkele grootere-kristallejj 
van toermalijn met poikilitische slnikiiiur. Ook de granaat omsluit 
dikwijls kleine kwartskrislallen, ook wanneei' hij zelf reeds door 
toermalijn wordt omsloten. Dikwijls is dit mineraal gelroebeld door 
talrijke insluitsels, ten deele zeer lijne ertspuntjes. In geringe hoe- 
\'eelheid werd soms in deze zone wat onregelmatig begrensde, troebele 
veldspaat waargenomen, waardoor kwarts en ook muskoviet poiki- 
litisch wordt omsloten. Tusschen de granieten en de kwartstoermalijn- 
zone zien we mikroskopisch een sterk contrast door de verschillen 
in struktuur, korrelgrootte en samejistellende mineralen. Op de grens 
van beide komt soms voor een smalle zone, bestaande uit een aggre- 
gaat van kwartskristallen, alleen of met zeer weinig bijgemengden 
toermalijn en muskoviet, of een musko\ietrijk kwartsmuskoviet- 
mengsel. 
De kwarUmmkovietzone, die op sommige plaatsen met een dikte 
van slechts enkele m.M. tusschen een eveneens slechts enkele m.M. 
dikke granaatrijke kwartstoermalijnzone met muskoviet en een 
granaatarmere kwartsbiotietzone werd aangetrolFen, is door gelei- 
delijke overgangen met de aangrenzende zones verbonden. In de 
kwartsmuskovietzone komen nog toermalijnkristallen voor, die 
verder van het contact bijna geheel verdwijnen. Door het optreden 
eener bruine kleur van toenemende sterkte gaat de muskoviet verder 
van het contact in een bleekbruinen glimmer over. Het granaat- 
gehalte is veel gei-inger dan dat der kwartstoermalijnzone en blijft 
tot in de kwartsbiotietzone ongeveer constant. 
De kioartsbiotietzone bevat meestal toermalijn, soms muskoviet 
en gramiat. Doorgaans volgt ze op de kwartstoermalijnzone, maar 
ze wordt ook aangetrotFen aan het directe contact der granieten. 
Zoo stijgt b.v., na een 4 niM. breede kwartstoermalijnzone, het 
biotietgehalte in een zeer smalle overgangszone tot dat van een, hier 
toermalijn rijke, kwartsbiotietzone. 
Op i'/s van het contact is dit toermalijngehalte nog zeer 
aanzienlijk. De biotiet is sterk pleochroïtisch van roodbruin tot bijna 
