834 
Men vindt vermeld, dat bij reflexverhooging de drempelwaarde 
van den prikkel daalt. Maar verder worden mededeelingen gedaan 
over verkorting van de latente periode, over vermeerdering van den 
duur, de snelheid, de hoogte van de contractie; over verandering 
van den aard der contractie die clonisch of tonisch kan worden enz. 
Bij mijn onderzoek hield ik mij in ’t bijzonder bezig met de ver- 
anderingen in den vorm der spierverkorting of veelal van de spier- 
verdikking. i > 
Inderdaad werden daarbij, zooals te verwachten, was, al de ge- 
noemde vormveranderingen in meerdere of mindere mate gevonden. 
Bij het beschouwen der verschillende curven leveren deze echter 
een zoo afwisselend beeld op, dat men zich niet tevreden kan stellen 
met de bloote mededeeling, dat bij sommige patiënten de eene curven- 
vorm, bij anderen weder een tweede curvenvorm wordt aangetrotfen. 
Men vraagt zich af, hoe ze ontstaan, waarom bepaalde veranderingen 
in bepaalde gevallen worden aangetroffen, en welke eigenlijk de 
voorwaarden zijn, die tot bepaalde vormen aanleiding geven. 
A priori is een vormverandering bij een verhoogden diepen reflex 
niet gemakkelijk denkbaar. Dat bij een verhooging der prikkelbaar- 
heid de drempelwaarde daalt, past in onze denkwijze, vooral daar 
deze bij het klinische onderzoek gesteund wordt. Maar tegenwoordig 
wordt aangenomen, — en ik meen zelf tot deze opvatting een 
bijdrage geleverd te hebben, — dat de diepe reflexen, in physiolo- 
gischen zin door een enkelvoudige contractie gevormd worden. 
Onder de physiologische vormveranderingen — dus niet door directe 
vergiftiging veroorzaakt — kennen wij eigenlijk alleen de afplatting, 
de verminderde stijlheid en hoogte en den verlengden duur, die bij 
vermoeienis in de enkelvoudige spiercontractiecurve optreden. Verder 
zijn ook de wijzigingen bekend, die door temperatuurverandering 
veroorzaakt worden. Wij kennen echter geen vergrootte hefhoogte 
of vermeerderde verkorting zoolang het een enkelvoudige contractie 
geldt. 
Bij deze eenvoudige spiersamentrekking blijkt de duur buiten- 
gewoon constant te zijn en slechts zeer weinig van 0,20 seconden 
te verschillen. Bij één enkelen patiënt vond ik een duur van 0,28 
seconde. Ik vermoed echter, dat die curve reeds tot een andere 
groep behoort. 
Onder deze vooropstelling ^is het begrijpelijk, dat wij in gevallen 
van reflexverhooging, die zich duidelijk als zoodanig docurnenteeren 
door daling van de drempelwaarde van den prikkel, die juist in 
staat is een reflex op fe wekken, somtijds curven kunnen verkrijgen als 
fig. J, die haast niet of zelfs in het geheel niet van een normalen 
