m 
zicli bij het opwekken van den kniereflex een reeks van eigenaardige 
verschijnselen voor. De drie laatste curven zijn van dezen patiënt 
afkomstig. Uit de bovenste curve tig. 11 zien wij dat de kniereflex 
gevolgd kan worden door een zeer intensieve nacontractie, waarop 
al dan niet clonische schonimelingen met een frequentie van ongeveer 
8 per seconde kunnen gesnpei-poneerd zijn. Onder bepaalde omstan- 
digheden, hoofdzakelijk bepaald door de houding van het been en 
de wijze van ondersteuning daarvan tijdens het onderzoek, kon een 
reeks van automatische bewegingen verkregen worden welke een 
rhythmus van ongeveer 2'^/j per seconde bezaten. Gelijktijdig bleven 
echter de clonische contracties met een rhythmus van 8 per seconde 
zichtbaar (tig. 12). Werd echter de houding door ondersteuning iets 
gewijzigd, dan bleef het vei-schijnsel langer voortduren, de snelle 
clonische contracties verdwenen geheel en al en er bleef slechts het 
eigenaardige automatische strekken van het been met een rhythmus 
van 273 per seconde over, dat dikwijls 30 seconden en langer 
aanhield (lig. 13). 
Alle de bovenstaande curven zijn verkregen bij het registreeren 
van knierellexen. Zij hebben echter een algemeene beteekenis, want 
ook bij andere diepe reflexen kunnen onder bepaalde omstandig- 
heden soortgelijke veranderingen voorkomen bij retlexverhooging. 
Anatomie. — De Heer C. Winkler biedt eene mededeeling aan; 
„Over een geval van afsluiting van de arleria cerehelli posterior 
inferior” 
J. P. 58 jaren, schilder, heeft, voordat zijn ziek zijn, 20 October 1912 begint, 
geen andere afwijkingen vertoond, dan hartkloppingen bij lichamelijke inspanning. 
Hij begon op 12-jarigen leeftijd met het schildersvak en is daar steeds bij 
gebleven. Hij heeft in zijn jongelingsjaren veel gerookt, ook veel bier gedronken, 
ontkent echter elke Venerische infectie, ofschoon hij op 45 j leeftijd wegens stric- 
tura urethrae is behandeld. Zijn vader stierf aan longtering, zijn moeder aan geel- 
zucht. De oudste zuster stierf aan een beroerte. Een andere broer heeft eveneens 
een beroerte gehad. Hij zelf is G van de negen kinderen. Hij huwde jong en 
heeft 5 gezonde kinderen- 
Op 20 Oct. 's morgens te 8 uren werd hij plotseling duizelig. Hij moest op 
een stoel gaan zitten. Hij werd niet beivusteloos, maar kon niet meer loopen, 
omdat het rechter been slap was. Hij kon niet spreken, niet slikken en zag 
dubbel. 
Voordat die aanval kwam had hij 1/4, uur op geaccidenteerd terrein gewandeld, 
en was overigens bijzonder kalm geweest. 
Hij werd wegens die duizeling in het hospitaal te Pretoria opgenomen. Na 14 
dagen kon hij weer zoover spreken, dat men hem kon verstaan, ofschoon de 
stem nooit meer als te voren is geworden, ook het slikken ging toen weer goed. 
