848 
Geen bewegingsataxie bij kniehak-proef of bij het beschriiven van een kringetje. 
Wel is er in actieve rust lichte statische ataxie. Bij staan met aaneengesloten 
voeten wankelt hij, dreigt om te vallen, veelal naar links. Bij het sluiten der oogen 
verergert het iets. Patiënt gaat wijdbeens, wijkt veelal naar links van de ganglijn 
af. Staan op een been is links noch rechts mogelijk, hinken is onmogelijk. 
De patiënt loopt met eenigszins stijf gehouden romp. 
Knie- en Achillespees-reflex beiderzijds normaal. 
Voetzool-reflex rechts : plantair-flexie van alle toonen met afweerbeweging. 
Links plantair-flexie der kleine toonen van de plantapedis op elke plaats en bij 
het bestrijken der tibia. 
De tastzin is beiderzyds intact. Fijnste aanraking wordt waargenomen. 
Pijnzin, Links normaal. Herhaaldelijk wordt daar met schrik en met diepe 
inspiratie op een speldeprik gereageerd, als bestond er een groote overgevoeligheid. 
Rechts wordt nergens pijn waargenomen. Al gelukt het den patiënt somwijlen 
om bij inspanning der aandacht het onderscheid tusschen de aanraking met een 
speldekop en speldepunt waartenemen, zoo berust die onderscheiding niet op 
kennisneming van pijngevoel. 
De uitwendige genitalia zijn rechts analgetisch ofschoon de grenslijn niet 
precies op de mediaanlijn maar iets meer naar rechts loopt. 
De waarneming van warmte en kou is links intact, rechts opgeheven. 
Beiderzijds worden passieve standen volkomen juist waargenomen. De ruimtezin 
is beiderzijds ongestoord. De localisatie, met vrij groote miswijzing, is beiderzijds 
goed. 
De toestand van den lijder is in de maanden October en November onveranderd 
gebleven. Wassermann’s reactie in het bloed werd negatief gevonden. Lumbale 
punctie is niet verricht. 
Resumeerend vinden wij dus het volgende: 
Gepaard met hevige vertigo, maar zonder bewustzijnsverlies, zijn 
op 20 October 1912, ’s morgens te 8 ure verschijnselen ontstaan, 
die in het beeld der z.g. peracnte bulbaire paralyse passen. Ten 
deele — de spraakstoornis, de slikstoornis, de slapte in het rechterbeen, 
het zien van dubbelbeelden, zijn zij snel verbeterd of genezen. Ten 
deele echter zijn zij blijvend geworden. 
De meest belangrijke der residu-verschijnselen zijn : 
a. Totale analgesie en thermanaesthesie in het huid- en slijmvlies- 
gebied door den linker N -trigeminus heheerscht met behoud van 
tastzin, localisatie en der motiliteit in de trigeminus-spieren. Het 
cornea-reflex is opgeheven. 
Deze analgesie alterneert met : 
h. Volslagen analgesie en therm-anaesthesie in de rechter lichaams- 
helf’t. In het gebied der rechter bovenste cervicale wortels is deze 
stoornis onvolkomen. De tastzin, het diepe gevoel, de ruimtezin, 
localisatie en stereognosie zijn aan de rechter lichaamshelft ongestoord. 
Elke hemiplegische stoornis ontbreekt. 
