861 
■ Vissollen die onder constant veranderden druk worden gehouden 
[lassen zich daaraan door vermeerdering of vermindering der gas- 
s[ianning aan. Geschiedt de vermeerdering door secretie, de vermin- 
dering verkrijgen de physostomen, die een afvoerkanaal van de 
zwemblaas iiaar den oesophagus bezitten, door een of meer gasbellen 
te laten ontsnappen, de physoclisten welke deze veiligheidsklep missen 
door langzame resorptie van gassen in het bloed. 
De eerste vraag waarop ik antwoord verlangde was deze : Kan 
men door kunstmatige vermindering van het S.G. van een physoclist 
dezelfde reactie verkrijgen in den vorm van gasresorptie nit de blaas, 
als bij vermindering van den uitwendigen druk optreedt ? Daartoe 
werd de tijd bepaald waarin baarzen zich aanpasten aan een druk- 
vermindering van 25 cm. kwik. Het bleek dat binnen 74 etmaal 
een aanpassing van ruim 15 cm. had plaats gevonden. Wanneer nu 
baarzen, door middel van een kurk aan hun lichaam bevestigd, soor- 
telijk lichter gemaakt werden, traden dezelfde zwemreacties naar 
omlaag oji, die ook bij drukvermindering zijn waar te nemen. De 
gasspanning in de blaas verminderde echter veel langzamer. De 
toestand bij de eerste proef binnen de 24 unr bereikt, trad bij de 
tweede kategorie van dieren eerst na circa 5 X 24 uren in. 
Een volgende vraag die ik mij stelde is deze ; Wanneer men een 
viseh wiens blaas men heeft leeggezogen, kunstmatig door een kurk 
in evenwicht brengt met het water waarin hij vertoeft, blijft dan 
de regeneratie van gassen in de zwemblaas ook uit ? 
Dit blijkt niet het geval te zijn. Bij een karper waarbij de zwem- 
blaas leeggezogen is, wordt een kurk aan de rngzij bevestigd, die 
zoo groot is dat ’tdier juist in evenwicht is in ’t water. Na eenige 
dagen drijft het aan de oppervlakte. De gassen zijn weer in zoover 
geregenereerd, dat de viseh weer luchtbellen laat ontsnappen wanneer 
de Inchtdrnk onder 72 atmosfeer wordt verminderd. Hieruit blijkt 
dat de secretie die door Moreau c.s. werd opgevat als een reactie 
op vermeerdering van den uitwendigen druk, dus onafhankelijk is 
van het S. G. van den viseh als geheel, maar waarschijnlijk beheerscht 
wordt door den graad van spanning waaronder de zwemblaaswand 
verkeert. 
Op deze spanning oefent de verticale verplaatsing van den viseh 
in het proefbassin (40 c.m. diep) slechts geringen invloed,, in verge- 
lijking met de spanningsverandering in den blaaswand door ’t leeg 
zuigen van de blaas ontstaan. 
Vermoedelijk gaat de prikkel tot gasregeneratie wel uit van de 
nerveuze eindapparaten in den blaaswand die door Deinrka beschre- 
ven zijn. 
57 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIII. A°. 1914/15. 
