927 
had. Kookvertraging werd bestreden door 200 gr. gezuiverde glas- 
granaten en JO zilveren tetraëders in elk vat. Een correctie op 
de concentratie werd aangebracht voor het door verdamping aan de 
oplossing onttrokken water. Door proefneming werd deze bepaald 
op 0,2° 0 der concentratie, wanneer zich 250 cc vloeistof in het vat 
bevond. Deconcentratie werd zoowel vóór als na het koken bepaald 
en leverde dan geen meetbare verschillen op. De noodige schaal- 
correcties op den thermometer werden aangebracht. De berekening 
van c' uit c werd als boven uitgevoerd. Ook hier zijn deze grootheden 
betrokken op een temperatuur van 15°. 
De graphische voorstelling, waarin weer t als functie van c werd 
aangebracht, doet zien, dat de zwak gebogen krommen voor NaCl 
en KC1 bijna samenvallen, waarbij NaCl nu iets hooger valt dan 
KC1. Evenals bij de stolpunten valt MgCl 2 weer hooger dan CaCl 2 . 
Bij de berekening van i werd weer voor de moleculaire kook- 
puntsverhooging in 1000 cc water de theoretische waarde 0,52° 
gekozen. De waarden van / vertoonen nu bij alle zouten een minimum, 
bij NaCl en KC1 voor c' = ± 0,3 en bij MgCl 2 en CaCl 2 voor 
c' = ± 0,2. 
De uitkomsten van andere onderzoekers vertoonen bij graphische 
voorstelling, ook onderling, veel sterker verschillen, dan bij de stol- 
puntsdalingen. Gewoonlijk liggen de door mij gevonden waarden 
lager, waarschijnlijk ten gevolge van kookvertraging bij metingen 
in glazen apparaten volgens Beckmamn. Goede relatieve overeenkomst 
vertoonen mijn waarnemingen met die van Smits *), hoewel deze 
waarnemer ondanks metalen kookvaten steeds iets hoogere waarden 
vond. Gedeeltelijk zijn deze kleine verschillen waarschijnlijk te wijten 
aan de correctie van c' voor het verdampte water, welke Smits niet 
schijnt te hebben aangebracht. Hier volgen mijn uitkomsten. 
Ter vergelijking der hier verkregen uitkomsten heb ik i uit de 
stol- en kookpunten graphisch voorgesteld als functie van c. 
Hieruit heb ik de waarden van i bij dezelfde concentraties, als 
waarbij A bepaald is, geïnterpoleerd. Deze waarden worden hier 
voorgesteld dooi- i' . De derde decimaal van i' is echter zeer onzeker 
tengevolge van de sterke bochten in de buurt der minima, welke 
de aldus verkregen krommen vertoonen. Uit de verschillen van de 
langs dynamischen weg berekende waarden van i' en die van i uit 
A bij overeenstemmende temperaturen kunnen we de in den aan- 
vang vermelde overwegingen met een voldoende nauwkeurigheid 
toetsen. Hieruit blijkt dan het volgende: 
Bij 0° is i' steeds grooter dan i en neemt het verschil regelmatig 
b Zs. phys. Ghem. 39, 385 (1901). 
