928 
c' 
Kk.p. 
verh. t 
t 
c' 
Kk.p. 
verh. t 
t 
1 ~ 0.52 c' 
0.52 c' 
Natriumchloride. 
Kaliumchloride. 
1.0342 
0.950° 
1.767 
1.0263 
0.932° 
1.748 
0.7729 
0.694 
1.726 
0.7751 
0.686 
1.703 
0.5147 
0.454 
1.697 
0.5106 
0.445 
1.675 
0.3532 
0.310 
1.688 
0.3482 
0.301 
1 . 663 i) 
0.2601 
0.228 
1.686 i) 
0.2622 
0.227 
1.664 
0.1721 
0.153 
1.710 
0.1703 
0.148 
1.670 
0.0962 
0.089 
1.78 
0.1053 
0.094 
1.72 
0.05128 
0.049 
1.84 
0.05619 
0.052 
1.78 
Magn esiumchloride. Calciumchloride. 
1.0151 
1 .633° 
3.094 
1.0052 
1.562° 
2.988 
0.7698 
1.116 
2.785 
0.7499 
1.054 
2.704 
0.5146 
0.672 
2.510 
0.5101 
0.657 
2.477 
0.3551 
0.435 
2.356 
0.3482 
0.421 
2.326 
0.2558 
0.304 
2.282 i) 
0.2528 
0.298 
2.264 i) 
0.1671 
0.199 
2.286 
0.1712 
0.202 
2.270 
0.0946 
0.115 
2.34 
0.0972 
0.117 
2.32 
0.04832 
0.060 
2.39 
0.05183 
0.064 
2.37 
met de concentratie toe (bij KC1 zijn kleine schommelingen in de 
derde decimaal, dus binnen de waarnemingsfouten). Bij het meest 
gehydrateerde zout, n.1. MgCl 2 , is de toename van i' — i het sterkst; 
dan volgt CaCl 2 , dan NaCl, terwijl het zwakst gehydrateerde KC1 
de minste toename van i' — i vertoont. Bij MgCl 2 en CaCl 2 schijnt 
de factor b in de groote concentraties de overhand te hebben, want 
daarbij is de afname van i' — i met de verdunning veel sterker dan 
bij NaCl. Bij geen enkel zout krijgt de factor a zoo sterk de over- 
hand, dat ook de invloed der hydratatie overwonnen wordt. 
Bij 100° daarentegen wordt bij alle zouten i' — i wel eens negatief, 
zoodat de invloed van a daar sterker is dan die van b en de 
hydratatie samen. Bij NaCl en KC1 vertoont i' — i zelf een minimum, 
x ) Minimumwaarde van i 
