931 
verkregen was door zuiveren witten fosfor met 0.1 °/ 0 J. gedurende 
24 uur op ± 300° te verhitten. Dit preparaat was hard en broos, 
bezat een violette kleur en lichtte in het donker niet. 
Van ditzelfde preparaat werd thans weer uitgegaan; het werd in 
een buis van moeilijk smeltbaar glas in vacuo gedurende 12 uur 
op 510°, dus boven het vermeende overgangspunt, verhit en daarna 
plotseling afgekoeld. De buis werd daarop gedurende eenige uren 
voor de helft in een bad op 200° verwarmd om den uit den damp 
neergeslagen witten fosfor in het koudere boveneinde van de buis 
te doen condenseeren. Na vooizichtige afkoeling werd de buis 
middendoor gesneden en de glasveer (druk-indicator) met de zoo 
verkregen rooden fosfor gevuld. Daarop werd de glasveer leegge- 
pompt en gedurende een uur in een asbestmantel op ± 150 verhit, 
om zeker te zijn, dat alle lucht was uitgedreven, en vervolgens van 
onderen dichtgesmolten. Hooger dan 150° mocht niet worden ver- 
warmd, omdat anders, zooals later bleek, door het wegpompen der 
meest vluchtige moleeuulsoort uit den fosfor een groote verstoring 
van het innerlijk evenwicht plaats heeft, die eerst bij hoogere tem- 
peratuur op den duur wordt opgeheven. 
Dat het langs dezen weg inderdaad gelukte alle lucht uit de 
glasveer te verwijderen, blijkt hieruit, dat na atloop der bepalingen 
geen noemenswaardige nulpuntsverandering van de glasveer kon 
worden geconstateerd. 
De dampspanningen met dezen fosfor bepaald, lagen véél te hoog, 
hooger dan vroeger, en vertoonden voor de lagere temperaturen 
veel overeenkomst met die van den witten fosfor. Hieruit volgde, 
dat de witte fosfor niet voldoende uit het preparaat was verwijderd 
en om deze volledig weg te nemen nog een nabehandeling moest 
volgen. 
De violette fosfor werd daarom in het vervolg in een Sohxlet- 
apparaat gedurende 6 uren met CS 2 geëxtraheerd en daarna ter 
verwijdering van eventueel gevormd fosforigzuur met ammonia 
behandeld. Daarop werd het preparaat met absolute aether uitgewas- 
schen en in een vacuumexsiccator boven P 2 0 5 gedroogd. *) 
Er werden nu drie preparaten gemaakt die alle dezelfde nabe- 
handeling ondergingen, welke wij zullen aangeven met: 
Preparaat Mo. 2 gemaakt uit preparaat No. 1 door dit nog eens 
met 0.1 °/o Jodium gedurende fi dagen op 375° te verhitten en daarna 
genoemde nabehandeling te laten ondergaan. 
D Natuurlijk zal bij deze nabehandeling een deel van de in GS^ oplosbare 
pseudokomponent uit de massa worden verwijderd die zich in innerlijk evenwicht 
bevond Een bezwaar is dit echter niet, daar zich dit alleen tot het oppervlakte- 
laagje beperkt. 
