940 
kleur. Bij dezelfde bereidingswijze werden dikwijls preparaten van 
verschillende kleur verkregen, hetgeen echter geheel aan een verschil 
in fijnheid moest worden toegeschreven, want telkens bleek, dat 
hoewel de kleur verschillend was, de preparaten dezelfde damp- 
spanning bezaten. 
Op grond hiervan ligt het natuurlijk het meest voor de hand om 
de stabiele vaste modificatie van den fosfor aan te duiden met den 
naam van violetten fosfor. r j 
De Heeren Cohen en Olie * 2 * ) meenden dat de violette fosfor een 
enkelvoudige stof was en dat de roode fosfor moest worden opgevat 
als een vaste oplossing van witten fosfor in violetten, waarvan de 
samenstelling een temperatuurfunctie zou zijn, of met andere woor- 
den, dat de roode fosfor zou zijn een toestand van innerlijk evenwicht. 
Het is nu echter ten duidelijkste gebleken, dat deze opvatting 
foutief is, en dat de violette modificatie van den fosfor, dat wil zeg- 
gen de unaire stabiele vorm van den fosfor, evenals de unaire meta- 
stabiele vorm, de witte fosfor, een toestand van innerlijk evenwicht 
is en dat, wat men onder rooden fosfor verstaat een tusschengelegen 
metastabiele toestand is, die niet in innerlijk evenwicht verkeert. 
Deze tusschen-toestand, die dus niet in het unaire systeem voorkomt, 
is een toestand van het pseudo-systeem en bestaat uit een of meer 
mengkristalphasen. 
Dat de fosfor, waarmede de Heeren Cohen en Olie werkten geen 
innerlijke evenwichtstoestand was, heeft een van ons (Smits) ’) reeds 
vroeger aangetoond door er op te wijzen, dat uit hun proeven volgt, 
dat wanneer roode fosfor van hoogere op lagere temperatuur werd 
gebracht, het spec. gew. in het algemeen niet terug ging, terwijl 
toch de evenwichtstoestand bij een lagere temperatuur met kleiner 
spec. gew. zou overeen moeten komen. 
4. Overgangspunt van den witten fosfor. 
Terwijl de roode fosfor dus uit hel unaire systeem van dit element 
is verdwenen, is deze ledige ruimte weer aangevuld door Bridgman 4 ) 
die onlangs gevonden heeft, dat de witte fosfor bij — 80° een over- 
gangspunt vertoont, waar de regulaire witte fosfor overgaat in een 
hexagonalen vorm. Hieruit volgt dus, dat de fosfor een metastabiel 
overgangspunt bezit. 
*) In onze vorige mededeeling meenden wij aan de benaming rooden fosfor te 
moeten vasthouden, doch het bleek dat dit tot allerlei onjuiste voorstellingen aan- 
leiding zou kunnen geven. 
2 ) Z. 1'.. Phys. Ghem. 71, 1 (1900). 
s ) Z. f. phys. Ghem. 76, 421 (1911). 
'b Journ, Amer. Ghem. Soc. 36, 1344 (1914). 
