956 
6 e . de berekeningen van Mandersloot voeren in overeenstemming 
met de derde conclusie tot traagheidsmomenten, welke kleiner zijn 
dan met de gemiddelde molecuulstralen overeenkomen, (brekingsindex, 
inwendige wrijving en /^-waarden van de toestandsvergelijking). * 1 ) : 
12. Andere evenwichtm van het type AB"^.A-\-B. 
De gegevens, welke in de litteratuur over andere evenwichten van 
het bovenstaande type te vinden zijn, laten geen van alle eene vol- 
doend nauwkeurige berekening van de traagheidsmomenten toe. 
Over de waterstofdissociatie bestaat een zeer interessant onderzoek 
van Langmuir, die uit de abnormaal hooge energie, welke noodig is 
om wolfraam draden in een walerstofatmosfeer op hooge temperatuur 
te houden, tot dissociatie van de waterstofmoleculen besluit en den 
dissociatiegraad uit deze energiemetingen tracht te berekenen. 2 ) Deze 
berekeningen kunnen door onvoldoende nauwkeurigheid der daar- 
voor benoodigde grootheden niet anders dan globale waarden leveren. 
Uit de waarden van den dissociatiegraad, welke Langmuir als de 
meest waarschijnlijke beschouwt, heb ik met behulp van verg. 4 en 
4a, resp. 6 en 6a van mijne vorige mededeeling het traagheids- 
moment berekend ; de grenzen voor de aldus gevonden waarden 
voor log M bedragen — 44.3 (Tetrode en van der Waals bij A = 0) 
en —45.3 (van der Waals bij X = 20g). Uit dit traagheidsmoment 
zou voor den atoomafstand de waarde 8.10 -11 resp. 2.5.10 - 11 c.M. 
volgen. Nu is het traagheidsmoment van waterstof m. i. voldoende 
nauwkeurig bekend om deze waarden te kunnen verwerpen en te 
concludeeren, dat de waarden, welke door Langmuir aangegeven 
worden, niet juist zijn. 
Omgekeerd ware het stellig van belang met behulp van de verge- 
lijkingen 4 en 6 en van de grootte van het traagheidsmoment van 
waterstof, zooals het volgens andere methoden gevonden wordt 3 ), 
eene interpretatie van de door Langmuir gevonden verschijnselen 
te zoeken. 
De chloordissociatie is bij temperaturen tusschen J 700 en 2000 K 
door Pier nagegaan ; ook deze waarden zijn door de groote experi- 
menteele bezwaren, die dit onderzoek meebrengt, niet nauwkeurig. 4 ) 
Berekent men voor dit geval de grootte van het traagheidsmoment, 
0 Mandersloot, Dissertatie. Utrecht. 1914. Zie ook : Deze Verslagen. 23. 696. 
(1914/15). 
a ) Langmuir, Jonrn. Amer. Chem. Soc. 34. 860. (1912). 
3 ) Zie voor het traagheidsmoment van waterstof o.a. Einstein en Stern, Ann. 
der. Physik. (4) 40. 551. (1913). 
i ) Pier, Zeitschr. f. physik. Chemie. 62. 417. (1908). 
