964 
hooge temperaturen zijn dissociatiebepalingen uitgevoerd door 
Vogel von Falckenstein x j. Deze zijn uitgevoerd door meting van 
den partiaaldruk van de waterstof, waarbij gebruik gemaakt werd 
van de permeabiliteit van platina voor dit gas en van de niet-door- 
laatbaarheid voor de andere- gassen. Uit de waarden van dezen druk 
werden de eveowichtsconstanten berekend, welke in onderstaande 
tabel zijn opgenomen in de vierde kolom. 
TABEL XI. 
i 
T 
x L 
log K \tógK{ corr.) 
/o^AT(uit 22) 
1022 
1295 
0.329 
— 1.221 : — 1.368 
' 
— 1.210 
1217 
1490 
0.3755 
00 
co 
1 
rf 
O 
1 
— 1.115 
De waarden van de vierde kolom zijn berekend onder de aanname, 
dat al het jodium als J 2 aanwezig is; dit is nu stellig volgens de 
bepalingen van de jodiumdissoeiatie niet het geval (zie § 5). Bij deze 
temperaturen is het jodium reeds merkbaar in atomen gesplitst en 
vooral bij de lage jodin inspanning dezer proeven zal de splitsing groot 
zijn. Door de correctie, welke hiervoor aangebracht moet worden, 
wordt log K van kolom 4 kleiner. 
Wij denken ons, dat het jodium gedeeltelijk gesplitst is in atomen 
(splitsingsgraad y ), dan is de totaaljodiumdruk dus niet gelijk aan 
den waterstofdruk, maar 1 -J- y maal grooter. Noemen wij den 
waterstofdruk P# 2 , den totaaldruk P, dan hebben wij dus voor de 
partiaalspanningen van waterstof, jodiumatomen, jodiummoleculen 
en joodwaterstof : ■ 
Ph % , 2 y p 3i , (l—y)P Hi en P — (2 + y) Pff „ . 
De evenwichtsconstante voor joodwaterstof wordt dus : 
Kh.t 
Pü,{l—y). 
(23) 
[P-Pz7 2 (2 + .v )] 5 
en die voor de jodiumdissoeiatie, uitgedrukt in partiaaldrukkingen : 
1 
-y 
Pb. 
(24) 
Nu volgt uit de vergelijking voor de jodiumdissoeiatie (verg. 13) 
voor de evenwichtsconstante (in partiaaldrukkingen; drukeenheid de 
atmosfeer) : 
T = 1295 log Kj 2 = — 0.668 \ 
. . ‘ . (25) 
T= 1490 logKj t = + 0.148 \ 
b l.c. 
