977 
p = — 1 4- § , q = - i r + v- 
De eerste en tweede vergelijking (iO) gaan dan over in 
d x 2 a 2 x 
- (r 2 §') - 4 (§-,) + — = - Pr\ 
dr 4 cv c 
d x 2 cc 2 x 
j (rS) + 2 = - Qr % 
ar 4c r c 
waaruit volgt 
y [^ 2 (S' + 2V)] = - r* (>•+ 20 + 
ar c 4c r 
j [r 2 (§' — V)I — 6 (S — rj) — ~r 2 ( P—Q ) — 
dr c 2cV 
Hierin moeten P en Q berekend zijn nauwkeurig tot op termen 
van de eerste orde, hetgeen geschieden kan met behulp van de uit 
(8) volgende vergelijking 
dP 2 xoa 
- + -{P-Q)=^ 
ar r Acr 
indien tussghen P en Q nog eene betrekking gegeven is. Is bij- 
voorbeeld P—Q, dan wordt 
(15) 
x 2 « 8 x 2 r x 2 r 2 Pan 
+ 2l ' = 8cV + 2 7J avdr - 17 J 7 *■ 
x 2 r 2 Pa 2 y 2 C 
= ( — dr 4- z I a 2 dr. 
10c 2 J r 6 T 10 cVj 
Hoe echter ook de bizondere eigenschappen van het centrale 
lichaam mogen zijn, wij kunnen op grooten afstand P = Q = o = 0 
en o = stellen, waardoor wij uit (15) vinden 
§ + — 
x 2 a 2 „ x 2 tc 3 B 
8 c 2 r 2 1 8 c 2 r 2 r 8 ’ 
waarin B eene constante van de tweede orde is. 
Hieruit volgt 
xV 2 B 
p — — 1 + 7TT~T “I T ’ 7 — — * 
8 c r r 
B 
r 2 
6. Wij zullen nu nagaan, hoe een stoffelijk punt zich beweegt 
in het veld van een enkel centrum. 
De beweging wordt bepaald door eene variatiestelling, die over- 
eenkomt met die van Hamilton, nl. 
dj Ldt — dj ' dl V'g^x 2 + + — 
0. 
