1000 
zeer ongelijkmatig ontwikkeld, meermalen zien wij slechts enkele 
cellen; in sterke mate ontwikkeld zien wij een min of meer ronde 
groep van de bekende groote cellen, maximaal 20 — 24 in getal. In 
meerdere praeparaten zijn uitstralingen van de kern te zien in de 
richting van de dorsale motorische vaguskern, zonder dat hier van 
een directe samenvloeiing sprake is (tig. 7). Ook zijn in meerdere 
coupes ventrolaterale uitloopers van de accessoriuskern aanwezig 
zoodat ik meermalen den indruk gekregen heb dat deze kern zich 
in den kameel direct in den nucleus ambiguus voortzette. Dit bleek 
evenwel niet het geval te zijn daar de ambiguus zich meer ventro- 
lateraal openbaart. In enkele coupes zijn accessoriuskern en ambiguus 
beide aanwezig (tig. 8). Als rest van nucleus XI zien wij ten slotte 
een klein celgroepje mediaal van de ventrale pool van den radix 
descendentis nervi. V. Aangezien de ambiguus in een frontaler vlak 
ook nabij deze pool gevonden wordt is de oude opvatting te ver- 
klaren dat de ambiguus eene voortzetting van de accessoriuskern 
zou zijn. De rad. descend. V is echter in de oblongata veel zwaarder 
ontwikkeld, zoodat zijn ventrale pool daar in een veel lager gebied 
komt. Ambiguus en accessoriuskern zijn beide derivaten van de 
dorsale motorische vaguskern. Dit is phylogenetisch en on togen etisch 
door Kappers bewezen, welke bewijzen in den kameel nieuwe kracht 
verkrijgen door het lang cerebraal waar ts blijven voortbestaan van 
nucleus XI en het tegelijk aanwezig zijn van dezen en den nucleus 
ambiguus. 
De ambiguuskern van den kameel is met uitzondering van de 
frontale pool slecht ontwikkeld. In het gesloten gedeelte van de 
oblongata bevat zij hoogstens 10 a 12 cellen, zeer dikwerf is er 
