1007 
aangezien ook deze in dieren spinale accessoriusvezelen, zij liet dan 
direct, met cervicale zenuwen en niet langs een omweg, hunne 
bestemming bereiken. 
In alle anatomische leerboeken vindt men den nervus accessorii 
Willisii beschreven als te bestaan uit twee deelen, een spinaal en 
een bulbair gedeelte, het laatste wordt, wijl het zich geheel of 
gedeeltelijk met den nervus vagus verbindt, nervus accessorius vagi 
genoemd. Het onderscheid wordt gemaakt op grond van het feit, 
dat, bij den mensch, accessorius spinalis en accessorius vagi zich tot 
één stam, den nervus accessorius communis, verbinden, waarna het 
bulbaire gedeelte weder vrijkomt om zich bij den vagus te voegen, 
nadat deze het ganglion jugulare heeft gepasseerd. Ramon y Cajal 
intusschen zegt in zijn Histologie du système nerveux de khomme 
et des vertèbres (tome I. pag. 719) dat hij de meening van Kosaka 
deelt, dat deze verdeeling in een accessorius spinalis en bulbaris 
geen zin heeft, aangezien naar hunne overtuiging een bulbaire 
accessorius niet bestaat ; deze laatste zou uit de dorsale motori- 
sche vaguskern ontspringen en dus gewone vagusvezelen bevat- 
ten. Ik deel deze overtuiging van Cajal en Kosaka niet, zelfs niet, 
niettegenstaande hunne meening versterkt schijnt door het feit dat 
bij huisdieren beide gedeelten van den nervus accessorius zich niet 
tot één stam vereenigen : bij het paard treedt het voorste gedeelte 
van het pars bulbaris in het ganglion jugulare, terwijl alléén het 
achterste gedeelte zich bij den accessorius spinalis voegt, bij her- 
kauwende dieren en vleeseheters daarentegen treedt de geheele acces- 
sorius bulbaris in het ganglion jugulare, terwijl bij het varken dit 
gedeelte eerst laat den nervus vagus bereikt nl. ter plaatse waai- 
de ramus pharyngeus wordt afgegeven. Op grond van mijne bevin- 
dingen echter in den kameel en in den lama kom ik tot de con- 
clusie dat in de oblongata wel degelijk accessoriusvezelen voorkomen. 
Zeer duidelijk komt bij deze dieren de accessoriuskern in het gebied 
van de dorsale motorische vaguskern voor ; in den lama sluit zij 
zich onmiddellijk aan genoemde vaguskern aan, bij den kameel zijn 
van deze versmelting slechts aanduidingen te constateeren. In ieder 
geval strekt in beide dieren de accessoriuskern zich tot in de oblongata 
uit. Ik wil wel aannemen dat in den z.g. ramus internus n. acces- 
sorii, dus in het gedeelte ervan dat zich bij den nervus vagus voegt, 
ook echte vagusvezelen verloopen, maar zonder eenigen twijfel heeft 
een gedeelte van den nervus accessorius bulbairen oorsprong. Trou- 
wens het feit dat vezelen hun oorsprong nemen uit de dorsale moto- 
rische vaguskern is m.i. nog geen bewijs dat zij steeds vagusvezelen 
zijn. Ik acht het opmerkelijk dat in alle dieren, die tot op heden 
