1008 
door mij zijn onderzocht, de dorsale motorische vaguskern, spoedig 
na haar optreden, in het laterale gedeelte een celtype vertoont dat 
grooter is dan haar oorspronkelijk celtype, een type dat over de 
geheele uitbreiding van de kern, voornamelijk in het ventrolaterale, 
respectievelijk ventrale gedeelte blijft bestaan. J ) Ik waag het ver- 
moeden uit te spreken dat deze groote cellen, hoewel zij in de dorsale 
motorische vaguskern overgaan, althans in het achterste gedeelte, van 
huis uit accessoriuselementen zijn. De accessoriuskern, die ontogene- 
tisch uit het caudale gedeelte van de dorsale motorische vaguskern 
is ontstaan, (Kappers) toont dus in het spinale gedeelte van de 
oblongata bij Camelus en Lama deze verwantschap ook in het vol- 
wassen dier. 
De aanvulling bij Caméliden van de dorsale motorische vagus- 
kernen met de motorische eommissurale kern -kan worden verklaard 
door de frappante verschillen die slokdarm en maag van deze dieren 
vertoonen met andere herkauwers. Niet alleen is de slokdarm in deze 
dieren, naar verhouding verbazend lang (in Camelus ± 2 Meter !) 
maar dit orgaan is tevens allerwege bijzonder rijk aan klieren (Lesbre) 
en gelijk reeds is vermeld bevat ook de pensmaag in enkele afdee- 
lingen vele klieren. In aansluiting hiermede deel ik mede dat ik, 
nadat ik de motorische eommissurale vaguskern in Camelus en Lama 
had aangetoond, mijn seriën van schaap en geit, in dit opzicht, eens 
nauwkeurig heb nagegaan en inderdaad in enkele coupes aandui- 
dingen van deze verbindingskern heb gevonden, een opmerkelijk 
verschijnsel, aangezien in deze dieren in den oesophagus en ook in 
een gedeelte van de boekmaag spaarzame klieren worden aange- 
troffen. De ligging van den nucleus motorius commissuralis vagi in 
de commissura inferior viscerabs moet aan neurobiotaetische invloe- 
den worden toegeschreven. 
Het zoo korte verloop van den nervus laryngeus inferior maakt 
eene ontwikkeling van het achterste derde gedeelte van den nucleus 
ambiguus, als wij in andere dieren kennen, overbodig ; de zeer sterke 
ontwikkeling van de frontale ambiguuszwelling, het centrum van den 
motorischen glossopharyngeus, kan worden verklaard door de bijzon- 
nere lengte van den pharynx in Caméliden als mede door het feit 
dat ook dit gedeelte van den digestietractus ongemeen rijk is aan 
klieren (Lesbre). De ongewone klierrijkdom van pharynx en oeso^- 
phagus van deze dieren hangt samen met hunne levenswijze. Talrijke 
planten waarmede zij zich in hun natuurstaat voeden, zijn overdadig 
b Ook Stuurman heeft op het voorkomen van twee celtypen in de dorsale moto- 
rische vaguskern gewezen. F. J. Stuurman, Over den oorsprong van den nervus 
vagus bij het konijn. Acad. Proefschrift, Amsterdam. 1913. 
