1009 
bezet met zeer groofe en sterke stekels ; een extra beschutting van 
het slijmvlies is voor hen waarlijk geen weelde. 
CONCLUSIES. 
Het centrum van de innervatie van den omasus der Ruminantia 
moet gezocht worden in het meest eaudale gedeelte van de fossa 
rhomboidea, in zijn geheel of tevens voor een gedeelte spinaal van 
den Calamus, afhankelijk van de uitbreiding van de kern ten opzichte 
van den Calamus. 
In Caméliden komt eene uitbreiding voor van de dorsale motorische 
vaguskern, gelegen in het gebied van de commissura infima visceralis, 
die de kernen van beide zijden verbindt (nucleus motorius commis- 
suralis vagi). In schaap en geit zijn geringe aanduidingen van deze 
verbindingskern aanwezig. 
De nervus recurrens wordt in Caméliden gemeenschappelijk met 
den ramus pharyngeus n. vagi en den nervus laryngeus superior 
afgegeven (Lesbre) ; overeenkomstig dit ongewoon korte verloop is 
de nucleus ambiguus, speciaal in het spinaal derde gedeelte duidelijk 
geringer ontwikkeld dan in andere dieren. 
De frontale aanzwelling van den nucleus ambiguus is in deze 
dieren bijzonder krachtig en bezit talrijke cellen van een grooter 
type dan gewoonlijk ter plaatse wordt aangetroffen. 
Een nervus accessorius spinalis is in Caméliden niet aanwezig 
(Lesbre), daar een nucleus accessoriï in het halsmerg echter wel 
aanwezig is, moeten de accessoriusvezelen met de cervicaalzenuwen 
uittreden. 
Een aecessoriuskern is tevens zéér duidelijk aan te toonen in het 
gebied van de dorsale motorische vaguskern; aangezien het gebied 
van deze vaguskern tot den bulbus behoort dient wel degelijk een 
bulbair gedeelte van den nucleus accessoriï onderscheiden te worden, 
een gedeelte, waarvan het aanwezig zijn door Cajal en Kosaka is 
ontkend geworden. 
In alle door mij onderzochte zoogdieren bevat de dorsale moto- 
rische vaguskern twee celtypen, in grootte zéér duidelijk verschillend. 
In den lama is een dh-ecte versmelting van nucleus XI met nucleus 
