1016 
In verband met andere bepalingen, die wij met het «- en y-kadmium 
nog wenschen uit te voeren, hebben wij die modifikaties niet in één 
element samengebracht, maar als negatieve elektroden in cellen 
volgens Hulett gebruikt, die elk afzonderlijk werden bestudeerd. Het 
schema, volgens hetwelk onze cellen waren samengesteld, was dus: 
Onverzadigde oplossing 
Cd-tt van CdS() 4 in willekeurige 
koncentratie 
en : 
Onverzadigde oplossing 
Cd-y 1 van CdS0 4 in willekeurige 
koncentratie 
Kadmiumamalgaam . . . («-cel) 
8 gew. % 
Kadmiumamalgaam . . . (y-cel). 
8 gew. °/ 0 . 
5. Past men de vergelijking van Gibbs — von Helmholtz: 
E c dE„ 
E e — — + T — - 
ne dT 
op de «- en y-cel elk afzonderlijk toe, dan ontstaan de vergelijkingen : 
'dE„ 
en 
(EX 
{E c ), = + T 
ne 
(EX 
(£«), = + T 
ne 
dT 
dEX 
dTj y 
(«-cel) 
(y-cel) 
Hierin is (E e )% de elektrische energie der «-cel bij T°; (E c ) x het 
warmte-effekt, dat optreedt, wanneer bij T° een gramatoom «-kad- 
mium aan een onbegrensd groote hoeveelheid kadmiumamalgaam 
van 8 gew. % wordt toegevoegd. 
De beteekenis van (E e )/ en (E c \ is geheel analoog. 
6. Uit onze beide vergelijkingen volgt: 
(E c )y — (E c ) x = ne 
(E e )y - (E e )* ~ T 
dE e 
~dT 
dEX j 
df ),\ 
O) 
Nu is het eerste lid dezer vergelijking niets anders dan de over- 
gangswarmte van 1 gramatoom y-kadmium in «-kadmium bij T° de 
grootheid, die wij wenschen te leeren kennen. 
Men behoeft dus slechts de E.K. en den temperatuurkoëfficiënt 
der E.K. van een y- en een «-cel bij de temperatuur T te bepalen om 
de overgangs warmte bij die temperatuur te leeren kennen. 
7. Zooals wij vroeger 1 ) hebben aangetoond, zijn de door Hulett 
x ) Verslagen §3, 60 (1914). 
