1024 
Ürig van den sinus venosus vergrootirig van de kamerfrequentie : 
een uitzondering dus op de proef van Gaskell, die leert, dat hier- 
door verlangzaming van het rhjtme optreedt. Verwarming van den 
sinus venosus geeft na het vorig experiment weer terugvoering van 
het rhjtme tot het gehalveerde. 
Een andere methode om rhytmewisselingen te bewerkstelligen is 
verwarming en afkoeling van de kamer. Verwarming van de kamer 
kort de refraetaire periode hiervan in en doet dus het gehalveerde 
rhjtme omzetten in het normale; afkoeling van de kamer geeft 
dan weer herstel tot het gehalveerde rhjtme. Het snelst kon ik het 
gehalveerde kamerrhytme omzetten in het normale door afkoeling 
van den sinus venosus en tegelijkertijd verwarming van de kamer. 
Vooral door deze laatste methode gelukt de rhytmeomzètting altijd. 
De omzetting door een inductieslag gaat alleen, wanneer het gehal- 
veerde rhjtme nog niet al te lang bestaan heeft of wanneer bij 
teruggaan van de vergiftiging het gehalveerde rhjtme, na verloop 
van niet te langen tijd, weer in het niet gehalveerde zou overgaan. 
Zoo zag ik ook spontaan herhaaldelijk rhytmewisselingen ontstaan. 
Deze rhytmewisselingen hadden bij toename van het vergiftigings- 
proces tot resultaat het gehalveerde rhjtme, dat dan door verdere 
halveeringen op 1 kamersystole 4, 8 of ook wel 5, 6 of 7 boezem- 
systoles liet ontstaan. Bij teruggaan van de vergiftiging gedurende 
bet halveeringsstadium traden deze rhytmewisselingen ook op met 
als resultaat het normale rhjtme. Het is duidelijk, dat deze rhytme- 
wisselingen gepaard gaan met afwisselende verlenging en verkorting 
van het a-v-interval. De verlenging komt tot stand gedurende het 
snelle rhjtme, de verkorting door restauratie gedurende het lang- 
zame gehalveerde rhjtme. 
Schrijdt de vergiftiging voort, dan treedt er geen restauratie in, 
maar door verlenging van het a--vinterval en de refraetaire periode 
is verdere halveering het noodzakelijk gevolg. 
2. De prikke Igeleiding in de hartkamer. 
We hebben gezien, dat de prikkelgeleiding tusseben boezem en 
kamer door de vergiftiging met veratrine verlangzaamt. Omtrent de 
voortgeleiding van de prikkeling in de kamerspier zelf, zeggen de 
mechanogrammen ons niets. Om hierover meer te weten te komen, 
nam ik de actiestroomen op vóór en op gezette tijden na de 
vergiftiging. 
In Fig. 2 hebben we de suspensiecurve en het electrogram van 
een onvergiftigd kikkerhart. Tijd in 1 I S sec. Afleiding boezem-kamer. 
Terwijl ik overigens alle omstandigheden gelijk laat, doe ik 12 
