i025 
minuten na injectie van 5 druppels 1 % acet. veratrini weer een 
opname (zie Fig. 3). 
De R top is verhoogd en verbreed, ze is iets gespleten. 
De T top is positief geworden, de verbindingslijn tusschen de 
R en de T is gedaald. Het hartrhytme is verlangzaamd. De pauzen 
tusschen de mechanogrammen zijn verlengd, maar tusschen de 
electrogrammen verkort. De electrogrammen vóór de vergiftiging 
duurden tot het begin, er na tot het eind der diastole; de duur der 
electrogrammen gaat parallel met den duur der refractaire periode. 
Beide zijn uitingen der metabole processen in de hartspier. Het 
begin van den R uitslag loopt na de vergiftiging veel meer op de 
suspensiecurve vooruit als vóór de vergiftiging. Het stadium van 
de latente prikkeling is dus na de vergiftiging aanmerkelijk verlengd. 
Direct na de halveering van het kamerrhytme 1 uur 20 min. na 
de inspuiting, verkrijg ik de opname van Fig 4. 
Men ziet, dat met het herstel van den metabolen toestand van 
de hartspier de hierboven aangegeven veranderingen voor een groot 
gedeelte weer teruggegaan zijn. Ik wijs hier alleen even op de 
verkorting in duur van den R. uitslag. Het a-v-interval is zelfs weer 
korter als vóór de vergiftiging. Rhytmeverlangzaming werkt ver- 
korting, de vergiftiging verlenging van dit interval in de hand. 
Direct na de halveering wint de verkorting het. 
35 minuten na de opname van Fig. 4 verkrijg ik opname Fig. 5. 
De R-tak is weer verbreed en gespleten, het a-v-interval is toe- 
genomen en eveneens het stadium van de latente prikkeling. 
Wanneer we nu in analogie met den duur der actiestroomen voor 
de dwarsgestreepte spieren, in den duur van den R-uitslag een 
maat zien voor de snelheid der prikkelgeleiding in de hartspier, dan 
wordt dit wisselen in duur van den R-uitslag ons ineens duidelijk. 
Door de vergiftiging neemt de snelheid van prikkelgeleiding af, na 
de halveering gaat het in het begin weer beter, bij voortschrijden 
van de vergiftiging gaat de geleiding dan later in dit gehalveerde 
rhytme ook weer slechter. 
We zagen hiervoor, dat de prikkelbaarheid van de hartspier 
dezelfde schommelingen ondergaat gedurende de vergiftiging en hel 
halveeringsproces. Dit kan dan ook wel niet anders, want voort- 
leiden van een prikkeling beteekent, dat een niveau, dat in prik- 
keling is, een volgend niveau aanspreekt. De snelheid, waarmee 
dit aanspreken kan gebeuren, hangt af van de prikkelbaarheid. 
In een volgend stadium van de vergiftiging kloppen de basis en 
de punt van de kamer alterneerend sterker. (Zie Fig. 6). De a-v-tijd 
is weer toegenomen. Als ik nu 25 minuten later opnieuw een 
