1038 
De binaire stelsels, welke door mij werden bestudeerd, zijn de 
hieronder genoemde : 
Aether-alizarine. 
Uit een voorloopig onderzoek van Smits ') was reeds gebleken, 
dat de driephasenlijn de plooipuntslijn snijdt. Het smeltpunt van 
alizarine (290°) ligt nagenoeg even hoog als het smeltpunt van 
anthrachinon (284.6°) en veel hooger dan het kritische punt van 
aether (1\ 193.9°, Pk 36.1 atm.). Het eerste kritische eindpunt p 
werd door mij waargenomen bij 196.4° en 37.5 atm. De oplos- 
baarheid van alizarine in aether blijkt dus zoo gering te zijn, dat 
de kritische temperatuur van aether slechts 2.5° wordt verhoogd. 
Deze verhooging is aanmerkelijk geringer dan bij het stelsel aether- 
anthraehinon het geval is, waar p bij 203° en 43 atm. ligt. 
Ter bepaling van q was een mengsel met grootere concentratie 
aan alizarine noodig. Deze meerdere hoeveelheid alizarine maakte 
echter de waarneming uiterst bezwaarlijk, daar zoowel de damp- 
als de vloeistofphase donker zwart-rood gekleurd werden, waardoor 
de meniscus niet meer was te onderscheiden. Hierdoor kon slechts 
bij benadering worden vastgesteld, dat q bij ongeveer 258° moest 
liggen en was het stelsel voor nauwkeurig onderzoek ontoegankelijk. 
Aether-hexachloorbenzol. 
Het smeltpunt van hexachloorbenzol ligt bij 224°, verschilt dus 
veel minder met de kritische temperatuur van aether. De oplos- 
baarheid bleek zoo groot te zijn, dat de driephasenlijn de plooi- 
puntslijn niet ontmoet. 
Aether -isQphtaalzuur . 
Isophtaalzuur met een hoog smeltpunt (330°) lost zoo weinig in 
aether op, dat de kritische lijn van aether uitgaande reeds bij 196.1° 
en 36.8 atm. gesneden wordt. Door de ontleding van het isophtaal- 
zuur bij langdurig verhitten op hooge temperatuur is q niet .te bepalen. 
Hexcian- anthrachinon. 
Dit stelsel levert geen kritische eindpunten. 
Daar de combinatie van aether of anthrachinon met eene tweede 
stof onbevredigende resultaten opleverde, besloot ik tot liet onderzoek 
T ) Z. Phys. Chem. 51, pag. 214. 
