ió4ó 
omdat de verschijnselen er op wezen, dat bij dit systeem punten té 
realiseeren waren, die tot nu toe niet konden worden waargenomen. 
Het type, waartoe dit stelsel behoort, is door Büchner *) theore- 
tisch ontwikkeld bij zijne beschouwing over systemen met beperkte 
mengbaarheid, waarin naast het evenwicht tusschen fluide phasen 
eene vaste phase optreedt. Het heeft met het stelsel aether-anthra- 
chinon gemeen, dat het smeltpunt van den minst vluchtigen com- 
ponent B boven het kritisch punt van den vluchtigsten A ligt en 
de oplosbaarheid van vast B in vloeibaar A klein is. De driepha- 
senlijn, waarop vast B coëxisteert met zijne oplossing in vloeibaar A 
en met eene dampphase, snijdt dan ook de kritische lijn uitgaande 
van het kritisch punt L = G van den eersten component, waardoor 
het eerste kritische eindpunt p ontstaat. Daar nu echter de compo- 
nent B niet alleen in vasten toestand geringe oplosbaarheid in 
vloeibaar A vertoont, maar ook gesmolten B slechts beperkt met 
A mengbaar is, kan het tweede kritische eindpunt op andere wijze 
ontstaan dan bij het stelsel aether-anthrachinon. Van het tripelpunt 
van B uit gaat n.1. eene tweede driephasenlijn, waarop vast B 
coëxisteert met de oplossing van A in vloeibaar B en met eene 
dampphase. Daar nu het smeltpunt van B boven het kritische punt 
van A ligt zal de damp van deze driephasenlijn bij hoogen druk 
dichtheden bezitten, welke overeenkomen met een vloeistoftoestand, 
zoodat de lijn eene sterke stijging zal vertoonen. Waar nu deze lijn 
de kritische lijn = G of L 2 = L ï snijdt, vinden wij het tweede 
kritische eindpunt. Daar worden dus twee vloeistofphasen identiek 
in tegenwoordigheid van eene vaste phase. In figuur 2 vindt men 
de P-T projectie der ruimtefiguur voor dit geval. 
b Dissertatie, Amsterdam 1905. 
