1041 
Met het stelsel diphenylamin-koolzuur heeft Büchner de eerste 
experimenteele bevestiging gevonden. 
Het kritisch eindpunt q heeft hij echter niet kunnen bepalen, daal- 
de kritische druk niet bereikbaar was, of niet bestond. Met het 
systeem aethaan-naphtaline kon ik behalve het punt p ook het punt 
q verwezenlijken. 
Het aethaan werd bereid door electrolyseeren van natriumacetaat. 
Het anodegas werd door broomwater en sterke kaliloog gezuiverd, 
gedroogd over natronkalk en met behulp van vloeibare lucht in een 
ontvanger gecondenseerd. Hierna werd het door phosphoorpentoxyde 
nogmaals gedroogd en door fraclioneeren met behulp van vloeibare 
lucht van de vluchtigste fractie gescheiden. 
Het verdwijnen der ontladingen van een in het apparaat in ge- 
schakelde GtiiSLEii’sche buis werd als criterium van zuiverheid 
beschouwd. 
Van dit zoo gezuiverde aethaan werd nog van drie fracties het 
kritisch punt bepaald. De volgende goed overeenstemmende waarden 
werden gevonden : 
T k 
P k 
Ie fractie 
31.8° 
48.23 atm. 
2e fractie 
32.3° ) 
gem. 
1 "V) vyo 
32.35° \ ^ ^ 
48.09 atm. j gem 
48.18 atm. | 4813 atm ' 
3e fractie 
Bij de verdere onderzoekingen werd met de 2e en 3e fractie gewerkt. 
De naphtaline werd door sublimatie gezuiverd. Het smeltpunt 
lag bij 80.8°. 
De mengsels werden bereid met behulp van een toestel in tig. 3 
voorgesteld. 
A is het voorraadsvat met gezuiverd aethaan. B is gecalibreerd. 
In C kan aethaan door vloeibare lucht gecondenseerd worden, terwijl 
D met kokosnootkool gevuld is ter absorptie van de laatste sporen 
lucht na evacuatie van het toestel. De Cailletetbuis E werd met 
een caoutchouc slangetje onder kwikafsluiting met het overige deel 
van het apparaat verbonden. 
Van te voren werd in den kop de afgewogen hoeveelheid naphta- 
line en de KuENEN’sche roerder gebracht, die door voorzichtig opwar- 
men in den kop werden vastgesmolten. 
