1045 
tot begin van smelten optrad. Daar de evenwichtsinstelling buiten- 
gewoon traag was, eischten de proeven veel tijd en was het op- 
treden en vermeerderen der vloeistof moeilijk te zien. 
Het tweede kritisch eindpunt q was niet direct experimenteel 
waar te nemen. Het punt der driephasenlijn te bepalen, waar twee 
phasen in tegenwoordigheid der derde identiek worden, was hier 
vrijwel onmogelijk, omdat bij een aanzienlijk druktraject langs de 
driephasenlijn de verandering van T zoo buitengewoon klein is en 
het optreden en verdwijnen der vaste stof sterk aan vertragingsver- 
schijnselen onderhevig is. 
Om nu het punt q toch zoo nauwkeurig mogelijk te bepalen heb 
ik de beneden beschreven methode toegepast, die gegevens oplevert, 
welke weinig van de werkelijke kunnen afwijken. Ter toelichting 
dienen de volgende figuren. 
Fig. 5 stelt de P-X-projectie der driephasenlijn voor. Beschouwen 
wij daarin een mengsel van de samenstelling dat dus meer naph- 
taline bevat dan voor de verwezenlijking van q noodig is, dan behoort 
bij dit mengsel een PT doorsnede als in tig. 6 geteekend is, waarin 
de punten a, h en c(= q) met de gelijknamige in fig. 5 overeen- 
stemmen. Deze doorsnede levert dus de driephasenlijn over het ge- 
bied van h tot c (= q). Indien dus eene directe waarneming mogelijk 
was, zou met dit mengsel q te vinden zijn. Dit gelukte echter niet. 
Wel kon in deze doorsnede de lijn van de eindcondensaties bepaald 
worden, en het snijpunt a van deze lijn met de driephasenlijn (zie 
tabel 1 en fig. 4). 
Dit punt a zal weinig van q verschillen, wanneer x l dicht bij x q 
ligt. Of dit werkelijk het geval is kunnen wij beoordeelen naarden 
afstand van kr (L = G) van a, want in de P7 7 -doorsnede voor x<j 
69 * 
