1059 
van recente ronde diepzeeklei, en van kiezellei en hoornsteen met 
radiolariën, den eigenlijken radiolariet, het aeqnivalent van de recente 
radiolariënslib, en is aangetoond, dat zij slechts gevonden zijn en 
verwacht mogen worden in de strooken der aardkorst, die deel 
nitmaken van recente en fossiele plooiingsgebergten, samenvallend 
met de zoogenaamde bewegelijke of geosynclinale gebieden van thans 
en voorheen : ) en niet gezocht moeten worden in de relatief onbewe- 
gelijke gebieden, Haug’s „aires continentales”, maar, al is dus met 
stelligheid bewezen, dat het hierbij niet om „some donbtful excep- 
tions” gaat, toch blijkt bij raadpleging der nieuwste handboeken, dat 
de twijfel nog niet is overwonnen. 
Een der meest gezaghebbende Amerikaansche geologen * 2 ) heeft 
zich onlangs bij een onderzoek over de beteekenis van diepzee- 
afzettingen nog geheel op het standpunt van Murray en Renard in 
het jaar 1891 geplaatst. 
Het is duidelijk dat, hoe strenger bewezen kan worden, dat de 
gestemd, en, die als diepzeeafzettingen uit vroegere geologische tijd- 
perken beschouwd worden, in al hun kenmerkende eigenschappen 
met hedendaagsche diepzeesedimenten overeenstemmen, des te eer 
zich een algemeen erkende meening in bepaalde richting zal baan 
breken. Bij de reeds verrassend groote overeenkomst, die aange- 
toond was te bestaan tusschen recente radiolariën slib en de radio- 
larieten, met name van eenige Alpine vindplaatsen, van Borneo en 
van enkele andere eilanden van den Oost-Indischen archipel, was 
tot nu toe één zeer kenmerkende en constant optredende eigenschap 
der recente abyssische afzettingen in de fossiele diepzeeafzettingen, 
n.1. de ophooping van mangaan in mangaanknollen, nimmer in 
continentale gesteenten waargenomen 3 ). 
In hoeverre zijn mangaanknollen kenmerkend voor ahyssische afzettingen? 
De ophooping van mangaansuperoxyde, kortweg van mangaan, 
in een of anderen vorm, is in hedendaagsche diepzeeafzettingen zeer 
9 G. A. F. Molengraaff. Over oceanische diepzeeafzettingen van Gentraal-Borneo. 
Deze verslagen XVIII p. 78, 1909. 
2 ) T. G. Chamberlin. Diastrophisin and the formative processes. V. The testimony 
of the deep-sea deposits. Journal of Geology XXII p. 137, 1914. 
3 ) . Philippi zegt hieromtrent bij het bespreken van de waarschijnlijkheid van 
het voorkomen van diepzeeafzettingen in vroegere geologische formaties: „Audi 
sind meinens Wissens die für recente Tiefseeablagerungen so charakteristischen 
Manganknollen .... bisher noch aus keiner Formation bekannt geworden.” 
E. Philippi. Ueber das Problem der Schichtung und iiber Schichtbildung am 
Boden der heutigen Meere. Zeitschr. d. deutsclien geol. Ges. LX, p. 356, 1908. 
70 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIII. A°. 1914/15. 
