1084 
Ipafc = Ipl'b', 
hetgeen medebrengt dat 
*p6a == — Ipab 
is, en wat wij aanvullen door 
Ipaa — 0 
te stellen 1 ). 
De bedoelde term wordt dan 
( 39 ) 
2 ( ab ) 4 * 7 ,' 
Üqb dq a 
diV a d x i) 
=-^ w a ^ s - ) +^K)^ ?0 , 
dq b ' 
d^a' 
Öxa' 
d xv _ 
(dqb_ 
d q a ' 
Óx b 
' V *" / Ö.rj 
zoodat (38), als men ook van (14) gebruik maakt, overgaat in 
dL -j- 2 ( a ) K a éx a — 
^ \ ab ) — kr 1- — ( ab ) — — qa + 
dx b 1 V 7 dcV(j 
+ ^ ( ab ) tyai 10 b ÖX a + 2 (a) K a Óx ai .... (40) 
waarbij in aanmerking is genomen dat 
" ( ab ) ( w b — io a óx b ) — 2 (ab) t p ab w b óx a 
is. 
Vermenigvuldigt men (40) met dS en integreert men over het 
gebied S, dan valt de eerste term in het tweede lid weg, en de 
stelling (12) eischt dus dat in de daaropvolgende termen de coëfficiënt 
van elke q a en van elke óx a 0 moet zijn, Derhalve : 
dl pab 
2(b) 
dx b 
0 
en 
K-a — 2 (&) l pab 10b » 
tengevolge waarvan (40) overgaat in 
dL + 2 (a) K a óx a = — 2 (ab) 
d(i pab qa) 
dtVfr 
(41) 
(42) 
(43) 
In (41) hebben wij het tweede viertal der electromagnetische ver- 
gelijkingen, terwijl (42) ons de krachten leert kennen, die het veld 
op de ladingen uitoefent. Men ziet dat (42) in overeenstemming is 
met (19) (nl. wegens (31)). 
9 De grootheden $* b hangen met de door Einstein ingevoerde q>* ab samen door 
de betrekking . <p* 
