1085 
§ 12. Om ook de impuls-energievergelijkingen af te leiden, gaan 
wij te werk als in § 6. Terwijl wij liet gravitatie veld onveranderd 
laten, verschuiven wij het electromagnetische stelsel, d. w. z. de 
waarden van w a en rp ab , in de richting van een der coördinaten, 
stel van x c , over een afstand die door de standvastige variatie óx c 
bepaald is, zoodat 
tflf ’ab 
Ölffefi 
dx 
- dx c 
wordt. Uit (36), (14) en (37) volgt wat dan voor de grootheden q a 
moet genomen worden. Men moet stellen : ) q c = O en voor a =[= c 
qa = lf Wc' d.V c . 
Voor dL moet men stellen (verg. § 6)) 
l ÖL /öL\ ) 
rc; + (tjj AVc ’ 
waar de index if> bij het eene differentiaalquotient te kennen geeft 
dat alleen met de veranderlijkheid der van c/ ab afhankelijke coëfti- 
cienten in de quadratische functie L rekening moet worden gehou- 
den. De vergelijking die men ten slotte uit (43) voor de krach t- 
component K c vindt, kan gebracht worden in den vorm 
waarin 
Kc + 
T rr = 
öL 
di Vc 
Z(b) 
dT 
bc 
dx b 
(44) 
(45) 
en voor b =1= c 
T 
bc 
L -f (a) l p* ac if'a'c' 
a c 
= — (<*) tyaè l fVc' (46) 
IS. 
De vergelijkingen (44) komen geheel met (24) overeen. De groot- 
heden T hebben dezelfde beteekenis als in deze laatste formules en 
/öL \ 
de invloed van het gravitatieveld wordt door - ) op dezelfde 
/öL 
wijze aangegeven als vroeger door ( — 
\ox c 
Wij merken nog op dat de som in (45) uit drie en die in (46) 
(wegens (39)) uit twee termen bestaat. 
Neemt men (35) in aanmerking, dan vindt men uit (45) b.v. 
T ll = 2 (^43^43 + ^42^4* ~ ^41^41 + ^3^23 ~ ^31^31 ~ ^lï^ll). 
terwijl uit (46) volgt 
^ 12 'iLlVks M’41^4 2 - 
l ) Om dit in te zien moet men de vergelijkingen (25) in aanmerking nemen. 
